mesele kûr e dahwe giran e

Em kurdên bakur li malên xwe rûniştine, me pişta xwe daye bahlîfên xwe û mîna meriv li fîlmên Hollywoodê temaşe bike, em li bûyerên li her sê perçeyên din diqewimin, dinerin;

lê...

heger hat û Tirkîye li bin guhê hev ket, rev ê jî bi destê me nekeve!..

Û jixwe...

mala sîyasetvan û partî û rêxistinên bakur neava be, di nav destên tirkan de em kirine lîstok û pêlîstok û qeşmer; 

ne qudûm di me de hiştine, ne jî zirav!..

Ez ê bibêjim Xweda çêke, lê ez nizanim ew jixwenerazî xwe li ku vedişêre jî...

Zû... dereng...

Kurdistan ê serbixwe û azad bibe, heger kurd nexwazin û li pêşîya serxwebûn û azadîyê bibin asteng û dîwar û mertal û xwe li erdê bixin jî.

Li jêr jî her tişt di bin kontrol û birêvebirîya Amerîkayê de ye, li jor jî; 

lewra heta Amerîka nexwaze yê li jor newêre baranê jî bibarîne.

Erê, sibê, em bibêjin ji kurdan re bi piştgirî û desteka Amerîkayê Kurdistan ava bû, 

êêê?

Em ê kurdan çawa li wan vegerînin û wan hînî zîhnîyeta kurdîstanîbûnê bikin?

Kurdên ku ji mêj de ye ji dengbêjan xeyidîne, dilê wan ji dengê def û zirneyê dixele û bilûr êdî bi wan xerîb e!..

Kurdên ku nizanin çima ji wan re kurd tê gotin!..

Kurdên ku bi rêya wergêr û tercûmanan bi hev re pêwendîyê çêdikin û dipeyivin!..

Kurdên ku kultura dagirkeran a çeqilmastî di ser kultura xwe ya qedîm û kevnare re digirin/dibînin!..

Kurdên ku li ser hêjayîyên xwe bûne kund û dixwînin!..

Gotina Dawî

Wa ye lîrelîr e Kurdistan li ser kurdan dilîrîne, lê kurd ê kengî dest bi lîrelîra bi zimanê xwe bikin û ji Kurdistanê re bibin berbû û bilîrînin?

Mesele kûr e, dahwe giran e lê hewce ye îsota tûj ewil pozan, dû re dev û ziman û qirikan, herî dawî jî zotikê bişewitîne!

çend gotinên bermeqlûb

-Çar alîyên me behr e lê em têr masîyan naxwin.

-Em xwedan deşt û berî ne lê arvanê me ji genimê xelkê ye.

-Biçûk mezin her kes bi sîyasetê radibe û bi sîyasetê rûdine lê rişma sîyasetê di destê sîyasetnezanan de ye.

-Ji mêranî ketîye, kîr hew lê radibe lê çavên wî her li ser qûnên jinan dilîzin.

-Zirav di zik de tune ye lê demançeya çardederb a rûhsatkirî di ber de ye.

-Ehlaq li cem wî destê xwe dide ser qûna xwe, xwe disitirîne lê ji zarên xelkê re dibêje sût û sûtik û serserî.

-Mêrê wê li cem wê pesnê tolazî û qûndetîya xwe dide lê ew xwe bi mêrê xwe serbilind hîs dike.

-Nan tune ye bixwe, zarok di qula xênî de ji birçîna kîrê hev dimêjin lê ew ji bo piştgirî û alîkarîya xelkê her seferber e.

-Xelk qala qûndetîya mêrê wê dike lê ew dihere ji jinika mêrê wê bi dorê dikeve re dibêje qehpik.

Gotina Dawî

Gurîyo navê min li te, kumê min li serê te.

kurdî mertal e

xwîna min erzan e têra qayîşekê nake

û ez nigên xwe bi gorêyên her ferek bi rengekî û qulqulî vedişêrim.

ma min ji ku dizanîbû xwedê yê bi xezeba xwe min li ber çavê însên biricimîne û bihetikîne

min got xwîna min erzan e;

bi kêrî bext û ûjdanan jî nayê; 

lê ez dizanim,

ew qayîşa min û ew goreyên min ên her ferek bi rengekî ew ê ji bo pir kesan bibe mijara quretî û populîzmê.

û tu jî di nav de, nivîskaro!..

Selo başqan serê xwe zelût kir, bi gotineke din, serî da ber jilêt û gwîzanê.

"Gurî gurî qaqa, serî bi şîlmaqa!"

Dema zaroktîyê ev jî yek ji sloganên me yên bêhawetîyê bû.

Bêhawe!

Yanî...

Fiqûr, tercal (Decal), şeytan, netebat, bêedeb...

Selo başqan!

Na, Selo başqan ne bêhawe ye, bermeqlûb têra xwe biedeb û maqûl e li hember sîstem û dewletê!..

Kîjan dewlet?

Kurdistan!

Tew!

Îja Kurdistan!

Ziravê wan diqete dema navê Kurdistanê dibihîzin.

Lewra...

Kurdistan dibe bombe û diteqe, textê konfora wan bi ser serê wan de hildiweşe.

Lê...

Bi telaqên bêfutû, Selo başqan ji Suleyman Soylu bêtir tirkîyehez e.

Nuxte!

Îroj li ser medyaya sosyal ez li wêneyekî ciwanîya Meral Akşenerê rast hatim...

Bêbavê têra xwe bedew û medew bû; hûn wê medewê dikarin di wateya seksîbûnê de jî bifikirin.

Bi qasî kêlîyeke şeytanpêkenîn ez kûr û dûr bi nav xeyal û fantezîyan ve pengizîm.

Di wext de...

heger ew xeyal û fantezîyên min bira jî qewimîbûna, îroj kesî yê jê re negota "Meralê" navê wê yê Delalê bûya.

"de min go delalê delalê

şêrînê hevalê

bêxwedî bêmalê

çi digerî"

Li rojhelatê dilê min, 

dil digirî, 

dil diqîre, 

hewara dil e;

dil bi gilî û gazin e!..

Hoo mola û meleyên bextREŞ û dinyaREŞ û mejîREŞ, xwîna we çarçipik li enîya wê jina kurd a porreş bikeve!

Lê ev tirs û xof ê we ji qudûm de bixe!

Hindik, pir hindik ma ji temenê zîhnîyeta we re.

Hûn wê rîhê ji binî de jê bikin jî, li hêla din kirasê horîyan ê bi destê we nekeve.

Gotina Dawî

Dagirker roj bi roj qels dibin lê hewce ye em xwe bi kurdî bipêçin;

lewra...

kurdî mertal e ji kurdbûnê re!..

ji nû ve

Ne li ber sîya kesî pal bidin, ne bi sîya kesî xwe mezin bikin, ne jî bibin sîya kesî.

Rewşenbîr!

Heger tasa ava xwe û kurtêlê nanê xwe bi sifreyên dewlemendan neguherî û ji bo berjewendîyên şexsî pişta xwe neda desthilatên li ser text, ew e rewşenbîr; 

na heger qîma xwe bi tasa ava xwe û kurtêlê nanê xwe neanî û li ser sifreyên dewlemendan çav berda ava di taseke zêrîn de û nanê di sênîkeke porselen de, ew ne rewşenbîr e, ew kurtêlpivîn e.

Min got,

"Seadet, tişt wek xwe nema, her tişt hat guhertin; ne eşîr eşîrên berê ne, ne mêr mêrên berê ne, ne jî jin jinên berê ne..."

Got,

"Hahew! Te dîsa kul û derdên min tev rakirin, Devlikeno. Rehmetîyê bavê te digot 'eşîr çilvirî ye.' 

Ma qey ne xebera wî bû! Êdî mêr di hundirê çakêtan de req û beloq disekinin. Çakêt ji ber mêran fedî dikin. 

Li sûka çakêtan xwedîyên çakêtan top avêtine; kes nema çakêtan li xwe dike; çakêtê ku tenê heqdirûna wî bi komek pere, bi 10 wereqan difiroşin lê dîsa jî kes newêre bi sî û starê wan keve..."

Min got,

"Le jin?"

Got,

"Tew jin! Tew çi xweşik devê xwe xwar dike û dibêje jin!

Çi jin û çi hal, jinkok jinkok! Weleh me gişa zarok anîn, lê ne bi vê xezebê!.. 

Tu di ber dibistanan re derbas dibî, ji zarokan bêtir li ber derîyê dibistanan jin hene. Li hewşa dibistanê xwe digihînin hev û li ser fesadîyê hevdu perwerde dikin. 

Na na heger di wext de min jî wek van jinan bi destên we girtibûya û min hûn biribûna û anîbûna, nuha dîplomeya min a profesorîyê hebû. Ew ji zarokên xwe bêtir li dibistanê ne. Wey tufîî!"

Gelo rojekê rêya min jî bi Kurdistanê keve, Nêçîrvan Barzanî yê min jî li meqamê xwe biezibîne?

Erê, ne qûnalês û durû û berjewendperest û bazirgan im lê qet nebe min kirasê kurdî kişandîye ser ruhê xwe, lê...

ma kurdîbûn û kurdbûn xema kurmîyan e, lo te serê min xwaro!

Kî dikute kiras, kî dine ruhê kurdî û kurdîtîyê!

Dem dema şeqşeqok û hekhekok û şinek û şelafan e!..

Vî zemanî huner ne karê hunermendan e; 

huner, xwebazarkirin û xwexweşfirotineke jîrane ye.

Ê weleh heyran!

Ji qewla urfayîyan, ev çito huner ji qûna min nayê!

Nîşane û Semptomên Bêxîretî û Xwelîserîyê:

- Li ser axa te navê axa te li te qedexe bike lê dîsa jî tu bi zimanê dagirkerî bijî!

- Bi hezaran gundên te bişewitînin, xanîyên te bi ser serê te de hilweşînin lê dîsa jî tu bi zimanê dagirkerên xwe biêşî, bigirî!

- Li pêş çavên te dê û jin û xwehên te tazî bikin lê dîsa jî tu rabî bibêjî ziman ziman e, çi kurdî çi tirkî!

-Di nav destên dagirkeran de bibe qareqar û warewara te, dest biavêjin namûsa te, qîrîna te here di guhên bav û bira û mêrê te de olan bide lê dîsa jî tu pesnê zimanê dagirkerên xwe bidî û xulamtîyê ji ziman û edebîyata wan re bikî!

- Bi salan ji ber kurdbûna xwe/kurdîbûna xwe dagirkerên te, te di hefs û zindanên xwe de birizînin lê dîsa jî tu rabî hemû çalakî, xebat û sîyaseta xwe bi zimanê dagirkerên xwe bikî!

Dîsa tufîî!

Gotina Dawî

Ev zêdeyî mehekê ye ji ber tiralîya xwe û bêxemîya xwelîseran min navber dabû nivîs û nivîsînê...

lê heger bayê reş bi min nekeve yan jî ez bi ber bayê reş nekevim, ji nuha şûn de wek berê pirê caran ez ê ya dilê xwe lê carinan jî ya dilê we binivîsînim û bigihînim ber çavên we.

Ka îşev bi vê quzilqurtê bi xwe xweş bînin, heta ku hêdî hêdî lê germ dibim.

sersaxî

Zilm û qetlîama zarokên Xwedê ne bes bû, îro li Dêrika çîyayê mazî û li Dîlokê Xwedê bi xwe jî qetlîamek kir.

Bi dehan kurd mirin, bi dehan kurd birîndar in.

Ruhê mirîyan şad be û şifaya xêrê dixwazim ji bo birîndaran.

Serê dêrikîyan, serê kurdan sax be!

havîn e û hewa germ e

Wêrekî û xwebawerîya min ji duristbûna min tê. Kesên durist, her weha xwedan sekn û helwest, xwedan prensîb in jî. Û kesên xwedan sekn û helwest û prensîb jî ji tiştekî natirsin. Mixabin, pêyase ketîye destê qûnalês û pûştan. Kesên xwe ne ji dêrê dikin ne jî ji mizgeftê, ku ro li wan germ bibe, sîya wan ê jî bi kêrî wan neyê herin xwe bispêrinê.

Belê...

Heger hûn bibin sî, sîya we yê jî bi kêrî we neyê!

Pervîn Chakara ku bêhn û tehma elîtîzma îngilîzan ji "ç"ya paşnavê wê difûre, li ser twîtterê ji hezkiriyên xwe yên dîyarbekirî re bi zimanê dîyarbekirî yê jê fêhm bikin, mizgînîya serdana xwe ya Dîyarbekirê daye.

Kurdên elîtîst û populîst, heta digihêjin armanca xwe bi kurdî destên xwe vedigirin û parsê ji kurdan dikin, lê piştî têra xwe pars dikin û ji bo lotikên elîtîst û populîst xwe digihînin bi hezaran kesan, êdî dev ji parsê berdidin, bi çavê parsekan li kurdî û kurdan dinerin.

Mixabin, dem û zeman xerab e û tu carî naguhere; dêr jî ya wan e, mizgeft jî; tenê kiras û slogan diguherin.

Meleyên tirk û eskort anku fahîşe!

Rast derew nizanim lê ne li ser bextê min be, dibêjin dîyanetê li ser deh meleyên tirk ên doxînsist dest bi lêpirsîneke asayîşî û ehlaqî kiriye.

Êê!

Fantezî û xwenermkirin heqê meleyan e jî, heyran!

Ma ji we re adet, ji wan re qebhet e?

Ji dewleteke fahîşe re, meleyên doxînsist û weldizne anku weledên zinê divê.

Rehmetîyê Konfuçyuz di saxîya xwe de gotîye:

"Rê, ne ji bo meriv bigihînin qonaxekê, rê, ji bo rêwîtîyê hene..."

Lê ka aqil!

Yên bi haweyekî VIP bi firokan li seranserê dinyayê digerin jî, hay ji wan heye xwe jî dinyayê jî nas dikin!..

Reîzê mezin anku ne Sedat, Teyyo bi xwe, ji bo salvegera damezrandina AKPyê 1000 seetên li Swîsreyê xusûsî hatine çêkirin, wek dîyarî li damezirîner û parlamenterên AKPyê belav kirine; lê ez ditirsim pir kes ji tirsa qûnê wê seetê nexin destên xwe, lewra belî nabe sibê çi diqewime û kî yê li ser text bimîne û kî yê li bin text...

Haa! Seet jî seet e; buhayê wê 1.700 euro ye.

Gotina Dawî

Êdî kes nakute bext û ûjdên! Dem dema pîç û pûçan e, mixabin.

aqilê ji kîsê xelkê anku aqilê protez

Hinek eşkere, hinek bi dizî, hinek jî bi fisgenîtî 15ê Tebaxê bi bîr tînin; tenê di pencereya qehremanîyê re lê dinerin,

lê di esasê xwe de 15ê Tebaxê destpêka qirkirina nifşekî kurdîperwer û welatperwer bû.

Piştî 15ê Tebaxê bi 38 salan li bakurê welêt ax û keviran jî kurdî ji bîr kir û bi zîhnîyeteke teres û qeşmerane pûç û lal man!..

Bêsiûdî û bextreşîya wan gulîsor û xweşmêran ew bû, ji bîr kiribûn pirê caran rişma deveyên kerwanan bi qûşa keran ve dihat girêdan.

Û bi herikîna dem û dewrên re êdî ker jî li ber çavê deveyan vediguherîn deveyan!

Mixabin...

Heta ev îdeolojî û zîhnîyeta apocîtîyê bi hûrgulî neyê tehlîlkirin, bi xwîna kurdan, li ser axa kurdan ew ê tenê zîhnîyeteke pûç û pîç şîn û şên bibe!

Heyf e ku hin xwendeyên ji xwendina xwe hînî "xwe" nebûne, hîn jî radibin di 15ê Tebaxê de sloganên nebalixbûyî diavêjin û ji zarok û ciwanan re dibin rolmodel û mînakên xerab û fahş û beradayî.

Encam:

-Kuştin û birîndarkirin û zindankirina bi dehhezaran qîz û lawên jîr û zîrek!..

-Valakirin û şewitandina bi hezaran gund!..

-Hilweşandin û têkbirina sîstema bi dehan bajaran!..

-Qirkirina jîyîn û kultureke kevnare û qedîm!

-Talankirina hêjayî û nirxan!..

-Jahrdadayîna binhişî û zîhnîyeta netewekê!..

-Seqethiştina zimanekî!..

-Li serîyan barkirina aqilekî protez!..

Û qonaxa dawîn: 

-Civakeke nexweş, depresîf, travmatîk û agresîf!

Bijî serok Apo!

Û Apo dijî!..

Ev çend roj in li ser medyaya sosyal ez ji xwe re guh didim nûçeyên di heqê Um"ît" Ozdag de û dixwînim û di bin simbêlan de dikenim.

Di esasê xwe de kêfa min ji hewtehewta wî re tê; hîç ez bi wê hewtînê aciz nabim.

Bi wê hewtehewta wî eşkere dibe ku dewleta wî ber bi têkçûyînekê ve kaş dibe. Û sebeb jî kurd bi xwe ne; 

lewra ew bi xwe jî dibîne û dizane av diçe qûna wan û ev têkçûyîn jî roj bi roj bi xurtbûna kurdan e.

Ê jixwe...

Di wext de ew li ser têkçûyîna me ava bûbûn, îro jî em ê li ser têkçûyîna wan li xwe vegerin, bibin xwe û xurt bibin.

Û ya din jî ne ji hewtehewta van heramzade û dewşîrmeyan be em ê ji wê xewa bêhişî û bêxemîyê şîyar nebin; 

hewce ye ew hewtehewt her û her di guhên me de bike zingînî.

Gotina Dawî

Heta Kurdistan serbixwe û azad dibe, hewce ye kurd ji hemû dîn û îdeolojîyan dûr bisekinin, tenê kurdîtîyê bikin.

Piştî Kurdistan serbixwe û azad bû jî, we xwest bibin çi, bi haweyekî azad biçin bibin ew!..

afirandin û nivîsandin

Demsala zivistanê di şeveke pir sar de qral ji qesra xwe derdikeve derve, dimeşe. Li ber derîyê hewşê li nobedarekî rast tê. Nobedar di bin berfê de maye, serçavê wî nayê naskirin. Qral ji nobedêr dipirse:

-Te ne sar e?

Nobedar dibêje:

-Em hînî sermê bûne, ezxulam!

Qral di bin simbêlan de dibişire, serê xwe dihejîne û li xwe difitile. Dibêje:

-Erê lê ez ê bibêjim bila kincên germtir ji te re bînin.

Qral derbasî hundir dibe lê xwe ji bîr dike. Roja din li meytê nobedar rast tên, ji sermê qefilîye, mirîye, lê berî bimire li ser dîwêr weha nivîsandîye:

"Ez hînî sermê bûbûm, serma êdî ne xema min bû lê hêvî û libendemayîna kincên germ ez kuştim!"

Hêvî û libendemayin!

Mixabin, hestên xweş lê têra xwe dilsoj...

Dîmena Abbas Kîarustemî ya li ser nivînan bi haweyekî nexweş paldayî ye ket bîra min. Li wir hunermenda jin li ber serê wî rûniştîye, ji wî re distirê; dibêje:

"ho bayê biharê ka bibêje çawa ye rewşa bostên

ku bilbilan kirin fîgan bi dengekî xemgîn û kelecan

nabe meriv wî rûyê te yê dilxapînok û gulê bide ber hev

di navbera kulîlkan de mîna guleke hawîrdor bistirî ye tu

ho gencîneya dermanan guh bide nexweşên xwe

çendî melhem di destê te de ye dîsa jî tu meriv birîndar dihêlî

piştî mirina me emrekî din divê

lewra me ev emrê xwe bi hêvîyan bihurand"

Belê, dawîya hêvîyan naye lê ne ji hêvîyan be jî, tehma jîn û jîyanê tune ye.

Heger meriv hêvî bike û ji bo wan hêvîyan hewl bide, li ber xwe bide, cehd bike, ew hêvî meriv jîndar dihêle; lê heger meriv tenê hevî bike û xwe bide benda wan hêvîyan, meriv jan dide, can dide.

-Hêvî dikim li pey hin hêvîyan em ê can nedin!..

Çend hêvî û daxwazên neteweyî:

-Kurdistaneke azad û serbixwe!

-Civakeke medenî, şareza û modern!

-Têkçûyîna her çar dewletên dagirker!

Û çend hêvî û daxwaz jî ji bo xwe:

-Bi bêminetî berdewamîya nivîskarîya xwe...

-Bi bêminetî her sal pêkanîna projeya fîlmekî...

-Jîyîna li Mêrdînê û heta mirinê ger, civat, araq, jin...

-Û berî mirinê bi salekê xurufîn...

Gotina Dawî

Çi çê çi xerab, îşev careke din min hîs kir dema ez diafirînim, dinivîsînim ez xwe baş û bextewar hîs dikim.

 

zîhnîyet

Lal Laleş dibêje:

"Demeke dirêj e her pirsa 'gelo wêjeya kurdî bi çi awayî dikare bibe milkê cîhanê?' ji min naqere.

Ez ê ji te re bibêjim lê baş guhê xwe bide min û li min guhdarî bike...

1- Roja hûn dev ji ego û kompleksên xwe berdin û zimanê xwe di bin zimanên xelkê re negirin/nebînin.

2- Roja hûn nivîskarên kurd, bi sekn û helwesta xwe bihêlin kurd bi kurdî xwe serbilind hîs bikin.

3- Heta welatê kurdan jî wek ên xelk û alemê azad û serbixwe nebe, hûn nivîskarên kurd ji xêndî kurdî bi tu zimanî nenivîsînin.

4- Roja nivîskarî ji quretîyê rizgar bibe û nivîskar bêyî ku pişta xwe bidin partîyekê/rêxistinekê, bi haweyekî wêrek û xweser hukim li qelemê bikin.

Te got erê, Lalê civaka xwe?

Ne tiştekî durist e meriv bi xwelîser û bêxîretan qelema xwe biwestîne lê carinan meriv xwe paş ve bikişîne jî xîreta qelemê nahêle û xwe rep dike.

Selahedînê bi qurbana navê Selahedîn, mîna şêf û qomsêrê xwe dev ji xwe û qûnalêsîya dewletê nake.

Ev zêdeyî pênc salan e di wê qulikê de ye- erê em dibêjin di qulikê de ye lê wek qomsêr û şêfê xwe belkî ew jî ne di qulik milikê de be-, karê wî, bi fikr û nerîn û gotinên xwe civakê jardadayî, bi qelema xwe jî ji ziman û edebîyata tirkî re xizmetê dike.

Çanakkale!

Gelîbolû!

Sarikamiş!

Û ruhê eşmeyê!..

Weyla xwelîya bin nigên toltahjîyan li serê we be!

Li başûrê welatê min, li hêlekê serek û serkirde bi serek û serkirdeyên alemê re lotikan diavêjin:

Pêşwazî...

Merasim...

Lobî...

Hotel...

Restorant...

Dîplomasî...

Kokteyl...

Şampanya...

Civîn...

lê li hêlekê jî hîn û hîn bi zîhnîyeteke eşîrtî dewletê bi rê ve dibin/îdare dikin.

Mesele kûr e, dahwe giran e!..

Gotina Dawî

Heger em vê zîhnîyeta nîverebî, nîvfarisî, nîvtirkî nekujin, ev nîvzîhnîyet ê me temam bike!

sîstema nuh

Jin pê digirin lê wan xwest!..

Çînî, mêran ji wê mineta jinan a neh mehan xelas dikin!..

😂😳😉

Wekhevî, bira jî dibe wekhevî!

Jixwe jinan doza avismayînê û giranîya wî barî li mêran dikirin û ew bar jî li mêran dikirin serhevdayî. 

Çavê mêran ronî be!

Çînîyan malzarokeke çêkirî îcad kir û êdî zarok ê ne di malzaroka dê de, ew ê li derveyî wê malzarokê, di malzarokeke çêkirî de mezin bibin.

Yanî bi gotineke din, 

pîçên ji pîçan pîçtir ê li pêyasê belav bibin.

Ji hîs û hestan dûr, mîna robotan...

Jixwe sîstema nuh a dinyayê vî tiştî dixwaze; jîyaneke mekanîk û ji bo jîyaneke mekanîk jî hewcedarî bi însanan tune ye.

Malzarokên çêkirî!

Pîçên ji pîçan pîçtir!

Robot!

Jîyana mekanîk!

Û têkçûyîna bext û ûjdan û rehmê!..

Gotina Dawî

Ditirsim talîya talî çînî ji jinan re kîrekî jî îcad bikin û êdî mêr bibin jin, jin bibin mêr û qûn li mêran bibe kewara xurêl!..

Ax û sed ax!

Ka ew jinên berê yên jintîyeke estetîk ji wan difûrîya!