dalkurd û kurd

Pîrozbayî

Nahlet li bêdewletîyê bê!

Heger wek xelkê dewleteke me jî hebûya, bawer bikin di qada futbolê de, navê me yê jî bi Brezîlya û Îtalya û Fransa û Portekîzê re bihata bilêvkirin, lê qeda bi dinyayê keve û Xweda, ewil ji xwe, dû re jî ji mezin û rîhspîyên me ne razî be!

Lewra...

Ka ji axê ye, ka ji germê ye, nizanim; hin xusûsîyetên me dişibin hev.

Û futbol jî yek ji van xusûsîyetên hevpar e.

Ev ne quretî ye, lê yê bixwaze, dikare wek quretîyê jî bihesibîne; IQya me kurdan li gorî cîranên me ne xerab e, çendî ji ber bêtifaqîyê îroj em bindestên van ehmeqan bin jî.

Axir, îroj mijara me ne futbol e, lê mîna huner û edebîyatê, em bixwazin nexwazin futbol jî êdî bê sîyaset nameşe û her weha ji bo neteweyan bûye qada lobî, dîplomasî û danasînê; bi kin û kurmancî, çekeke xurt e.

Li ser meseleyê:

Heger Messî yan jî Ronaldo kurd bûya, ew ê di qada navneteweyî de tesîreke çawa li dîplomasî û danasîna kurdan bikira? 

Lê bi şertê xwe kurd bihesibanda, haa!

Yan na, 

jixwe îro ro, di nav tirk û ereb û farisan de bi hezaran hunermend û nivîskar û lîstikvan û sînemagerên bi eslê xwe kurd lê ji bo tirkîyetî û erebîyetî û farisîyetîyê dixebitin hene.

Min got axir lê min terka sîyasetê nekir!

Ev sîyaset jî bûye nexweşîyek û em sîyasetnexweş in, mixabin; 

em dikin nakin, nikarin xwe rehet bikin ji vê nexweşîyê.

De baş e, hesab bikin heya vir we nexwend.

Ji nû ve axir...

Serekê Dalkurdê yê nuh Welatê Hemîdê Smaîlaxa ye.

Ji peyva serok merokan hez nakim loma min serek nivîsand, lê ji dêvla serek meriv dikare weha jî binivîsîne:

Berpirsê Dalkurdê yan jî Rêberê Dalkurdê...

Erê lo, zimanê me behr e, tenê meriv bi avjenîyê bizanibe, besî meriv û sed û yek bavên meriv dike.

Lê ka aqil!

Ez vegerim ser meseleya me...

Wey li ser xêrê be û sereketîya Dalkurdê li bejn û bala te pîroz be, Welato.

Çendî modeya serdema me: "Bavên baş ewladên fahş be" jî, carinan ev rewş bermeqlûb jî çêdibe.

Ji bavekî baş ewladekî baş çêbûye!

Û Welat bi sekn û helwesta xwe dibêje:

Bavên baş ewladên fahş out!

Bavên baş ewladên baş în!

"Berxwedan jîyan e, xwebierdêdan mirin e!"

Ev, ne gotina pêşîyan e, lê bi îhtimaleke xurt piştî sed salên din ev ê jî têkeve wê kategorîyê; heger heya wê çaxê qedr û qîmetê pêşîyan bimîne.

Nifşê Z!

Ya star!

Mîna kulî ye ev nifş; tenê xerc dike, nade ser hev.

Min got:

Em zarokên Qezê (Qoser) felaket in. 

Herin lêkolînekê bikin, hûn ê bi xwe jî bibînin di nav partî û rêxistinên kurdan de, di nav dezge û sazîyên kurdan de, di nav nivîskar û hunermendên kurd de her ji sê kesan yek ji Qezê ye.

Heyran!

Em jêhatî ne, lê xelk ji me re dibêje "qure!"

Erê, belkî carinan rişma egoyê ji destê me difilite, 

lê ev jî vê rastîye naguhere;

em jêhatî ne!

Û wa ye dîsa yekî ji me rişma Dalkurdê xist destê xwe 

û em pê bawer in ew ê wê rişmê hîç sist neke 

û her bişidîne 

û bi çargavî bibezîne.

Hêvî

Hêvîya me ji Dalkurdê ev e ku mîna Barcelonaya Katalonyayê, Dalkurd jî bibe nav û dengê hemû kurdan û di qada futbolê ya navneteweyî de Kurdistanê sembolîze bike.

Heger Welat bixwaze, jixwe ew ê bixwaze, di warê lobî û dîplomasî û danasîna kurdan de, Dalkurd dikare ji sîyasetvan û sîyaseta kurdan bêtir tesîrê li neteweyan bike û bihêle neheqîya li kurdan dibe, di qada navneteweyî de bê peyivandin.

Daxwazek

Welatê Hemîdê Smaîlaxa, heger derfet çêbû, herin li Kurdistanê temelê akademîyekê biavêjin û zarokên kurdan ên xwedan qabîlîyet li wir bicivînin û wan perwerde bikin.

Bawer bike, heger ekîbeke xurt ava bibe û ew ekîb bajar bi bajar bigere, ji her bajarekî Kurdistanê Messîyek, Ronaldoyek ê derkeve.

Ji min gotin, li we kirin!..

Gotina Dawî

Erê, ji ber bêdewletîyê ez nebûm futbolîstekî agresîf û cirnexweş, lê ji ber bêdewletîyê ez bûm nivîskarekî agresîf û cirnexweş.

Bêdewletîyê rêyek li ber min girt, lê her weha rêyeke din jî li ber min vekir.

Gelo ez poşman im?

Çendî ji futbolê hez bikim jî, bi nivîskarîyê min xwe nas kir.

Û her tişt bi xwenaskirinê dest pê dike.

Bi hêvîya li ser axeke azad, bi azadî ez xewn û xeyal û fantezîyên xwe binivîsînim, bikim fîlm û bi konfora wan xebatan jî, ez herim li stadyûmên welatê xwe rûnim, di destê min de bîra, ez li maçan temaşe bikim û bi cizba bextewarîyê kevim.

Bi min, ev ne xeyaleke utopîk e!..

De em ê bi hev re guhdarî bikin û bibînin bê utopîk e yan ne utopîk e(😉)

hinek dibin xweda hinek dibin xwedan

De were kirasê xwe neçirîne û xwe neke qurbana xelkê.

Min got qey,

Xîret û cesaret tiştekî werê ye!

Namûs û şeref û heysîyet tiştekî werê ye!

Lê ji kê re çi lazim be, li pey wî tiştî dihere, mixabin.

Hinek didin pey xîret û cesaret û namûs û şeref û heysîyetê, 

hinek jî xwe dikin ax û didin pey xwelîyê, xwelîyê li serê xwe dikin.

Hinek dibin Xweda!

Hinek jî dibin xwedan!

Zelînsky destê xwe li sînga xwe dixe û bi serbilindî dibêje, 

"Em ne rûs in û em ne ji kulturekê ne; kultureke we heye, kultureke me heye. Em ê nehêlin hûn me asîmile bike û em ê berxwe bidin û asîmile nebin."

Û dema meriv bikole jî, di esasê xwe de ukraynayî û rûs merivên hev in; ava cihokekê ne anku ji kokekê ne.

Lê serokê sererd û binerd û dûvikên wî anku hedepeyî çi xwelîyê li serê xwe dikin?

Bi zorê diherin xwe bi tirkan ve dizeliqînin û bi dilê xwe terka xwe û kultura xwe dikin û xwelîya wan li serê xwe dibarînin.

Ji bo wî qewmê ku kes nizane ji kîrê kê pengizîne, terka qewmê xwe yê ji koka darê jî qewîmtir û kevntir dikin.

Weleh hûn ne yên şîretan in jî!..

Gotina Dawî

Mixabin!

Kurd bê xwedî ne jî, bê Xweda ne jî!..

li ser zanînê çend quretî

Bi min, êdî berî meriv bi şarezatî û zanatî pesnê yekî bide, hewce ye meriv li kesayeta wî, li sekn û helwesta wî binere.

Di dema nuha de, ya herî rehet bidestxistina zanînê ye;

bi hezaran, bi sedhezaran cur bi cur kitêb hene; 

heger bidestxistina kitêban zor û zehmet be, telefonên baqil hene, komputer heye, înternet heye û çi li ser telefonê, çi li ser komputerê bi rêya googleyê meriv dikare Xwedê jî, Şeytên jî têxe bêrîka xwe û xwe bike rebê wan.

Ma hiş û hafize ji hiş û hafizeya komputerê xurttir heye?

Bi kin û kurmancî,

komputer heta dev tije agahî û zanîn e, lê kî çawa bixwaze, li gorî berjewendîyên xwe dikare weha bi kar bîne.

Di dîroka dinyayê de bi dehan, bi sedan mînakên weha hene ku; 

pirê kesên di eslê xwe de jîr, zana û xwedan vîzyon bûne, lê dema meriv dinere, meriv dibîne van kesan, bi hemû enerjîya xwe ew xusûsîyetên xwe yên zanîn jê difûrîya, li dijî însanetîyê bi kar anîne.

Loma jî,

kesayet û sekn û helwest berî her tiştî tê; heger kesayet û sekn û helwest tune be, ew zanîn bi rehetî dikare têkeve bin xizmeta zalim û zordestan.

Û dû re...

Ji qewla pêşîyên me mêrdînîyan:

"Xêr dibe xîyar" û jixwe hûn dizanin ew xîyar çi tîne serê meriv!

Di civaka me kurdan de jî pirê kesên weha hene; jîr, zana û têra xwe xwende.

Lê...

Ji ber ku kesayet qels û lawaz e, ew zanîn û xwendin zû zû li kesayetê bar nabe û wextê ew zanîn û xwendin tesîrê li kesayetê neke jî, populîzm mîna marekî reş pê ve dide û kesayet jardadayî dibe; ne sekin dimîne, ne helwest; di navbera wê kesayet û komputerê de tu cudayî namîne; êdî kî çawa bixwaze, li gorî berjewendîyên xwe weha bi kar tîne.

Lezgin Chali dibêje: 

"Kurdîyeke pesnê Ataturk bide, çêtir e ji tirkîyeke pesnê Şêx Seîd û Seyid Riza û hwd bide..."

Heger nêta meriv ne xerab be û meriv li ser meseleyê kûr bifikire, meriv ê bibîne bê ciwamêr bi çi nêtê gotîye û dixwaze balê bikişîne ser çi.

Heger em bi nêteke xerab jî li gotina vî ciwamêrî bifikirin, encam ê ev be anku em ê vê peyamê jê derxin:

Kurdên bi kurdî pesnê Ataturk bidin, kurdên pûç û xerab û xwenezan in, lê kurdên bi tirkî pesnê Şêx Seîd û Seyid Riza bidin jî, ne kurd in, kurdên bûne tirk in anku kurdkokenlî ne.

Bi kin û kurmancî,

heger agahîyên şaş û xerab li kesayetekê barkirî bin, bi perwerdeyî û hewldaneke xurt meriv dikare wê kesayetê veguherîne û xurt bike, 

lê heger zimanek miribe, ji nû ve dinya jî xera bibe êdî meriv nikare wî zimanî ji gorê derxe.

Bi gotineke din:

Kurdên xerab û nezan û xwenezan ên bi kurdî dipeyivin û bi kurdî dijîn, çendî xerab û nezan û xwenezan bin jî, ew îhtimal heye ku sibê, zarokên ji wan çê bibin, him xwedan kesayeteke baş bin, him jî kurdîzan bin, lê heger kurdî miribe, çi baş çi xerab, çi xwende çi bîrbir, mixabin ew ê tu hêz û zanîn nikaribe wê kurdîya mirî ji nû ve vejîne.

Gotina Dawî

Wextê em van tehlîlan dikin, ne ji bo bi kurdîzanîna xwe, em xwe li ser serê we qure bikin, ji bo wextê hûn di nav xelk û alemê de bibêjin em kurd in, xelk û alem bi qûna xwe bi we nekene û kenê guran bi we neyê em van tehlîlan dikin.

Lê heger hûn israr bikin, em dikarin xwe qure jî bikin, ne xem e.

Û ev jî nabe eyba me, dibe eyba we!..

şer û durûtî

Masturbasyon!..

Xuya ye pelandin û mizdana memikan û firkandin û alastin û xwetêwerkirina quz ê tu carî nebe qismetê me kurdan; em qewmê masturbasyonê ne û tenê para me yê masturbasyon be, mixabin.

Di sîyaseta me de tahmeke masturbasyonîst, di huner û muzîka me de tahmeke masturbasyonîst, di kultur û edebîyata me de tahmeke masturbasyonîst, di fikr û felsefeya me de tahmeke masturbasyonîst, di sekn û helwesta me de tahmeke masturbasyonîst...

Tew ez dibêjim seba ku 

em ji dawa dêyên tu carî orgazm tahm nekirîye ketine, ji hemû kirin û tevgerên me tahmeke masturbasyonîst difûre.

Em zarokên masturbasyonê ne û kodên orgazmîst li me nehatine barkirin.

Durûtî û teresî!..

Tirkên ku bi zîhnîyeta xwe ya hov û dagirker dewleta xwe ya îroj ava kiriye û hîn jî bi wê zîhnîyeta xwe ya hov û dagirker tev digerin û roj bi roj hewl didin sînorê dagirkerîyê firehtir bikin, rabûne li dijî dagirkerîya rûsan derdikevin û xwe wek neteweke demokrat û humanîst nîşan didin.

"Gurîyo navê min li te, kumê min li serê te!"

De îja...

Heger rûs ne di bin tirkan re bin, ew bi du gotinan zimanê wan jêke û têxe quzê kerê!

Te dî heger ne di bin wan re bin, haa!

Tenê bibêjin,

"Hey keran di jina we û sed û yek bavên we nîyhayo! Hela em ker û dagirker û em ketin nav sînorê Ukraynayê û me ew der dagir kir, lê kê nîyhabû jina we, ji Asyaya navîn we da rê û hûn hatin, we li ser axa netewên din dewlet ava kir û nuha jî hûn di nav sînorê Sûrîyeyê de ne; we ew der dagir kiriye!"

Îja heyran!..

Gû birayê rêxê ye!

Reîs xurifîye yan qerf û henek û tinazên xwe bi me dike, nizanim!..

Ew bi xwe yek ji endamên Natoyê ye, lê ji Natoyê re dibêje, "Tenê bi şermezarkirinê ev mesele safî nabe."

La hewle wela!

Gotina Dawî

De ka werin em van teresan bispêrên Xwedê, berî ku Şeytan bi Xwedê bikene!..

niqaşeke beradayî

Min li nîqaşa Edîp Yuksel û Hişyar Ozalp guhdarî kir.

Du kurdên her yek bi nigekî lê dixe...

Edîp, li Amerîkayê di nav konforê de nanê bixwê dixwe û tirên şor dike, Hişyar jî rabûye doza simbilên serjêkirî yên dema xelayê dike...

Berî her tiştî îslamê nîyha me, em qulqulî kirin, dû re dor bi dor,

komunîzm û sosyalîzm û humanîzm û quzilqurtîzman...

Bi kurdên bê dewlet ên kirasê humanîzmê li xwe kiriye re nekevin nav nîqaşa kurdîtîyê;

lewra ew ji bilî kurdîtîyê her gû ne, tenê xwe kurd nabînin.

Ê heyran, yekî xwe kurd nebîne, heqê meriv tune ye rabe destê xwe li sînga wî bixe û jê re bibêje, "Lo lawo, çima tu ne kurd î!"

Haa!

Heger we dî bêhurmetîya kurdan kir, herin destê xwe li sînga wî bixin û bi kin û kurmancî jê re bibêjin, "Nehewte" û qedîya, çû!

Heyfa wê enerjîya meriv ku meriv radibe li kurtêlxwir mirtêlxwirên werê xerc dike.

Wê enerjîya xwe di ber dewletbûyîna xwe de xerc bikin, da ku sibê ew dewlet ava bû, yên wek Yuksel ji fedîya bêkêrî û xwelîserîya xwe serê xwe bera ber xwe din û nepeyivin.

Axir...

Maça Barselona û Napolîyê dest pê dike; ez rabim ji xwe re qahweyekê çêkim, nigên xwe radim û kêfa belek bikim.

Nizanim, lê hinek dibêjin di wê biwêjê de gotina "belek" kûçik e.

Kêfa belek anku kêfa kûçik!

Ê de bi serê wî Xwedayê qul bi qul ez lê digerim, lê rê bi ser naxim, di dema nuha de kêfa kûçik dikin, însan nakin.

Li ser meseleyê:

Kêfa Dewlet Bahçelî dike, kes nake, lê kûçik jî hew Dewlet Bahçelî ji xwe dihesibînin.

Gotina Dawî

"Belasebeb serî li kesan mezin nekin, dû re ew serî bi zorê li ser qûnê diedile."

Gotina Pêşîyên Kundan

kompleks

Ne tenê sîyaseta me, kultura me jî bi tirkî dilewitînin.

Ji ber zimanê sîyasetê bi tirkî ye, sîyasetvanên kurd jî kêm zêde wek tirkan û ji tirkan tirkîyeyîtir

difikirin, 

dinerin,

tev digerin.

Loma jî bi qasî misqalekê xêr û fêdeya wan li kurdan tune ye.

Îroj min bala xwe da mîzaha kurdan, li ser youtubeyê min li çend kurteşoneyan anku li çend skêçan temaşe kir.

Ji kultura kurdan dûr, bi zimanekî çêkirî yê mekanîk û kêm zêde bi şêwaza dagirkerên xwe hewl didan "ken"ê mêvanên li salonê rûniştî bînin.

Dema meriv ji zimanê xwe, ji axa xwe, ji erf û adet û folklor û kultura xwe dûr be, meriv li ser dev û rûyan tenê mîna pîneyekê beloq disekine.

Wek çawa destê sîyasetvanên kurd ji wê hetiketîyê nabe, her weha destê kesên di nav kultura kurdî de dixebitin jî ji wê hetiketîyê nabe.

Di esasê xwe de ew hetiketî, kompleksekê jî di xwe de dihewîne.

Çi nezan çi zana, çi xwende çi nexwende, kurd di nav destê dagirkerên xwe de jan didin, lê janeke ew bi xwe jî nizanin tesîrê li ku dera wan dike.

Lê ew jan bê hemdê wan, wan jî diêşîne, mixabin.

Îroj dema min li wan temaşe dikir, kenê min bi belengazîya wan dihat, lê li ser bextreşîya kurdî agir bi kezeba min diket.

Bala xwe bidin nivîskarekî, heger wî nivîskarî di her hevokê de carekê, du caran xwe avêtibe bextê "ku"yê, bizanibin ew nivîskar baş ne hakimê zimanê xwe ye

anku nikare xwe bi zimanê xwe bîne ziman/îfade bike.

De îja...

Heman tişt ji bo kurdên hewl didin qerf û henekan bikin jî derbas dibe.

Ji ber ne hakimê zimanê xwe ne,

ji ber ne hakimê qerf û mîzaha miletê xwe ne, 

ji ber ne xurt û jêhatî û afirîner in,

ji ber ji ax û kultura vî miletî dûr in, kirasê mîzahê li ser wan baş û xweş rûnane.

Îja çi dikin ji bo ev kiras li ser wan beloq xuya neke?

Pîne dikin; serî li pîneyan didin.

Bi peyvik meyvikên tirkî hewl didin heneka xwe xurt bikin.

Û jixwe kêm zêde yên diherin li wan guhdarî û temaşe dikin jî dişibin wan, 

loma jî hetk şûna mîzahê digire û ez û kurdî jî li hev dinerin û kirasê xwe diçirînin.

Gotina Dawî

Zimanê xwe biçûk nebînin; heger hûn zimanê xwe biçûk bibînin, hûn ê li ser zimanê xelkê ji zimanê xwe jî biçûktir bibin.

Zimanê we têra we û sed û yek bavên we dike, heger hûn ji dil bixwazin û jê hez bikin.

Zimanê we têra qerf û henekan jî dike.

Zimanê we têra çîrok û roman û helbestê jî dike.

Zimanê we têra huner û felsefeyê jî dike.

Lê tenê...

Erê, lê tenê 

zimanê we têra bêhişî, ehmeqî û bêkêrîya we nake.

2.02.2022

Ji rojan îroj:

22.02.2022 ye.

Jimareke qut û gilover; tu demançeyê jî di serîyan xî, jibîrkirin ne mimkun e.

Bi 2an dest pê dike, bi 2an diqede; ji serî heta binî 2 ne...

Ji bo rojên sembolîk rojeke ne xerab e.

Loma jî,

xêr û guneh ne di stuyê min de, li gorî nûçe û lêpirsînan dibêjin, îroj gelek 1an ji bo xwe bikin 2, 2 bi 2 xwe bi hev girtine û ji bo mahra xwe bibirin ber bi salonên mahrê ve pengizîne.

Lê ez ê mahra xwe nuh nekim heta nebe:

2.2.2222

Rûs û Natoyê li hev rep kiriye!

Kî yê ji ber kê daqurtîne yan jî kî yê kê qul bike, em ê bi hev re guhdarî bikin û bibînin.

Lê wer xuya ye em ê hemû pê bigirin!

Dibêjin,

piştî li ser înstagramê hejmara şopînerên Ronaldo bi ser 400 milyonî ketiye, Xwedê hesidîye û wî bi xwe jî bi navekî feyk/sexte ji xwe re hesab vekirîye.

Lê bi texmîna min, Xwedê ev hesab ne ji bo populer bibe vekirîye, bi îhtimaleke xurt, ji bo ew jî Ronaldo bişopîne, vekirîye, lewra ez dibêjim qey ew ji Ronaldo populertir e(!) çendî derfet tune be kes pê re wêneyan bigire jî...

Ne belî ye!

Belkî piştî çend teqtîkan ji Ronaldo hîn bibe, rabe xwe kifş bike.

Min go nizanim!..

Agir bi mala populîzmê keve!

400 milyon şopîner.

Ya star!

Li mala xwe rûne, tenê rojê bi markayekê wêneyekî xwe belav bike, ew ê tirînîyê ji ca pereyan bîne.

Law law law!

Xwedê di hinekan ne û Xwedê bi hinekan de, nabêje tu lawê kê yî.

Ez rebenê Xwedê jî...

Bîst û çar seetan bi kurdî

dipeyivim, difikirim, dixwînim, dinivîsînim, xewnan dibînim, xeyal û fantezîyan li hev siwar dikim, lê li ser înstagramê hîn tu carî hejmara şopînerên min bi ser hezarî neketîye; dev ji înstagramê berde, ji sibehê heta êvarî li ser twîtterê tenê bi kurdî dinivîsînim, ji 377 kurdan pê ve kes min naşopîne.

We got kurd qedrê qelemkurdîyan digirin?

Tew! Mala bavê we!..

Bi serê Şêx Telhed, bi qasî kurd ji qelemkurdîyan nefret dikin, ji dagirkerên xwe nakin.

Axir...

Gotina Dawî 

Teknolojîyê qûn li populîzmê qetandîye, populîzm ê jî qûn li me...

dinya ber bi ku ve dihere

Bi şeref Pûtîn psîkopat e û wer xuya ye ji tevlihevî û kaosê hez dike, zewqê jê distîne.

Amerîka û Ewrûpa li hêlekê, Rûs û hevalbendên xwe li hêlekê, dinyayê kil dikin mîna hêlanê.

Ka di vê hêlanê de kî yê di xew re here, kî yê şîyar bimîne, bi hev re em bimînin, heger Xweda henekekê bi me neke û em xatir ji ruhê xwe nesitînin.

Dibêjin dinya xera bûye, lê dinya dinyaya berê ye; însan har bûne û perçeyan ji xwe dikin.

Her sal em dibêjin, sal bi sal, xwezî bi par...

Mixabin, çendî pêşketina teknolojîyê rehetî bi xwe re anîbe jî, bi çar çavan em li hizûr digerin.

Nifşê berê, yek bi yek çûn...

Nifşê nuha, çav vekirî, li ser nigan mîna mirîyan digerin:

Ne hest heye, ne bext heye, ne ûjdan...

roja sembolîk

Mala Xwedê ava be ku rojên sembolîk hene. Qet nebe salê carekê be jî, meriv bi xêra wê rojê wî tiştî bi bîr tîne.

Rojbûyîn!

Roja dayikan!

Roja bavikan!

Roja dildaran!

Roja mamosteyan!

Roja cilûbergan!

Roja alayan!

Û hwd...

Sibê jî roja zimanê zikmakî ye. Û bi xêra vê rojê, sibê gelek kurdan ê li kurdî bihilkume.

Wek hemû rojên sembolîk roja zimanê zikmakî jî rojeke sembolîk e û ji bo min bi qasî misqalekê qîmetê wê tune ye.

Û rojên sembolîk jî li ser meriv mîna kirasekî tenik/transparan disekine; hewceyî tav ê nake, her tişt kifş û zelal e.

Roja we ya sembolîk pîroz be!

serxwebûn nêzîk e

Li ber çavan lê ji guhan dûr dîplomasîyeke qerase dimeşe; zarên bavan dimeşînin, lê pê nahisînin.

Nizanim, lê wek deh kes ji min re bibêje ew sal îsal e; zarên bavan ê serxwebûnê ragihînin; belkî jî dengê dilê min wer dibêje.

Min got ya bi xêr.

Lê bi vê serxwebûnê şeple yê bi me bikeve; hin ji me yê ji kef û şadîyê, hin ji me jî ji zikreşîyê...

Vî zemanî ne firehîya sînoran, tenê serxwebûn hewce ye; 

bila bi qasî sînorê gundekî be lê bila serbixwe be.

Lewra serxwebûn vejîna ji nû ve ye.

Serxwebûn, şîn û şênbûna kurdî ye û kurdî jî nîşaneya siberoja kurdan bi xwe ye.

De ragihînin lawo ragihînin, da dilê hinekan xweş, kezeba hinekan jî reş bibe.

Û...

Şabaş ji siberoja kurdan re, şabaş!