Min got qey,
Xîret û cesaret tiştekî werê ye!
Namûs û şeref û heysîyet tiştekî werê ye!
Lê ji kê re çi lazim be, li pey wî tiştî dihere, mixabin.
Hinek didin pey xîret û cesaret û namûs û şeref û heysîyetê,
hinek jî xwe dikin ax û didin pey xwelîyê, xwelîyê li serê xwe dikin.
Hinek dibin Xweda!
Hinek jî dibin xwedan!
Zelînsky destê xwe li sînga xwe dixe û bi serbilindî dibêje,
"Em ne rûs in û em ne ji kulturekê ne; kultureke we heye, kultureke me heye. Em ê nehêlin hûn me asîmile bike û em ê berxwe bidin û asîmile nebin."
Û dema meriv bikole jî, di esasê xwe de ukraynayî û rûs merivên hev in; ava cihokekê ne anku ji kokekê ne.
Lê serokê sererd û binerd û dûvikên wî anku hedepeyî çi xwelîyê li serê xwe dikin?
Bi zorê diherin xwe bi tirkan ve dizeliqînin û bi dilê xwe terka xwe û kultura xwe dikin û xwelîya wan li serê xwe dibarînin.
Ji bo wî qewmê ku kes nizane ji kîrê kê pengizîne, terka qewmê xwe yê ji koka darê jî qewîmtir û kevntir dikin.
Weleh hûn ne yên şîretan in jî!..
Gotina Dawî
Mixabin!
Kurd bê xwedî ne jî, bê Xweda ne jî!..
