-Xalo qutîya te ya tûtinê heye?
Xalo got:
-Erê, heye.
Xalo destê xwe avêt bêrîka xwe, qutîya xwe derxist.
Got:
-De ku qutî hebe, tûtin jî heye. Pelên te jî hene?
Xalo qutîya xwe vekir, got:
-Erê, ew jî heye.
Got:
-De ka ji xwarzîyê xwe re cixareyekê bipêçe.
Xalo pelek ji nav pelên xwe derxist, nav pelê xwe tûtin xistê, pêça û keremî wî kir.
Got:
-Ku tûtin û pel hebe, qey ilhez nuha agir jî heye…
Xalo destê xwe avêt bêrîka xwe, heste ji bêrîka xwe derxist, pê cixareya wî vêxist û dîsa xist bêrîka xwe.
Xwarzê jî hilmek du hilm ji cixareya xwe kişand nekişand, got:
-Ca min dibêje cixare ne baş e.
Xalo hêrs bû, got:
-Lo lawo, tûtin ji min, pel ji min, agir ji min… kê nîyhaye ca te!
Îja heyran…
mesele me û apocîyan jî ev e.
Îstixbarat ji Amerîkayê, çek û seleh ji Amerîkayê, pere/aborî ji Amerîkayê, dron ji Fransayê, lobî û dîplomasî ji Israîl û başûrê Kurdistanê… apocî yê xwe li erdê xin, bibêjin, “Bijî serok Apo!”
Û Apo jî ji dewleta tirk re dibêje, “Hay ji xwe hebe, baqil be û li kurdan miqate be yan na bi destek û piştgirîya Amerîka û Ewrûpayê Kurdistan ê ava bibe û avabûna Kurdistanê jî têkçûyîna te ye!..”
De were vî kerî di vî bihurî re derbas bike!
Gotina Dawî
Kurdistan ê ava bibe, lê ne bi hiş û vîzyona kurdan…
