Wek meriv qala kezeba siruştê bike, lê hin xwelîser xwe dikin qurbana vî navî û vî navî dilewitînin.
Yek ji wan jî, “Hozan” Dîyar anku Dîyar Dêrsimî ye.
Tenê deng heye û ji alî Îlahî ve qabîlîyeta stranbêjîyê,
wekî din, ne karekter, ne vîzyon, ne jî sekn û helwesteke hunermendî.
Hin kes hunerê li xwe bar dikin, dibin hunermend; hin kes jî xwe li hunerê bar dikin, dibin hunerker û dest bi kurtêlxwirîya hunerê dikin, mixabin.
Dîyarê ku mejîyê xwe spartîye îdeolojîyeke fehş û beradayî, radibe hewl dide xwelîserîya xwe li civakê jî bar bike.
Belkî di emr û heyata xwe de deh kitêb nexwendîye,
lê ne eyb û ne fedî ji kurdên ku ji ber bêdewletîyê jar û perîşan in re dibêje:
-Êdî dem ne dema dewletbûnê ye.
-Paradîgmaya serok Apo ji dewletbûnê wê de ye.
-Bi dewletbûnê sînorên xwe teng nekin. Ne dewlet, ne konfederalîzm, ne jî xweserî…
Bi kin û kurdîya kurmancî,
bijî xwelîserî!
Gotina Dawî
Mixabin huner jî jehrdadayî kirin!
