Ma hûn dizanin bê çima hedepeyîyan qedrê Hrant Dînk digirtin?
Ango çima di mirina wî de ew qasî li ber ketin û hîn jî li ber dikevin û di her salvegerê de wî bi bîr tînin?
Ê ma ne ew jî yek ji lawên pîrê bû û wî jî wek ên din dîn û îman û enerjîya xwe li ruhê mîsak-î milîyê xerc dikir.
Ma ne wî jî wek birayên xwe yên hedepeyî yekîtîya Tirkîyeyê diparast û qîmet dida biratîyeke teres.
Ma ne mîna birayên xwe yên hedepeyî yên kurd firotin, wî jî ermenî firotin û xulamtîya efendîyên xwe qebûl kir.
Ma ne mîna birayên xwe yên hedepeyî yên li dijî destketîyên başûrê Kurdistanê derdikevin, ew jî derdiket.
Bi kin û kurdîya kurmancî,
Selahattîn Demîrtaş û Ahmet Turk û her du Sirri û Hasîp Kaplan çi bin, Hrant Dînk jî ew bû.
Yanî...
Hemû dizên neqebekê ne.
Tîktok
Kerxane û pavyona sanal ango kerxane û pavyona li ser înternetê.
Berê, me digot,
"Filankes çav li pereyan ket, xwe wenda kir; pereyan karakter pê re nehişt."
Lê ne sûcê pereyan bû, jixwe karakter bi wan kesan re tune bû; bi xêra pereyan ew maskê ji rûyê wan ket ango pereyan qûna wan da tavê...
Îja heyran,
Çi qas pûşt û qewad û qûnek û qûnde û qahpik hene, bi saya serê Tîktokê kifş û eşkere û deşîfre bûn.
Mîna sîrkekê, her kes hewl dide hunera xwe rê bide ango nîşan bide; bi haweyekî rezîl, teres û pûştî...
Azîz Sancar
Di hevpeyvîneke bi Azîz Sancar re, Azîz Sancar weha kerem kirîye:
"Ez lawê paleyekî bûm. Axeyekî êrîşî kalikê min kirîye, ew kuştîye û mal û milkên wî çi heye çi tune ye dest daye ser û li ser xwe tapo kirîye."
Ka îja wî zemanî çi mal û milkên paleyekî reben hene, ew jî çîrokeke din e.
"Ataturk, rabûye axe û ew 21 kesên bi axe re ew xerabî kirine, yek bi yek girtine, kuştine û ji bo careke din kes xerabîyeke weha neke, hefteyekê meytên wan li meydana gund hiştine. Dû re demildest dest bi lêkirina dibistanekê kirine, dibistan vebûye. Pîrka min ji ber jana zirav mirîye û di pê wê re navenda lênerînê hatîye gund. Û ya herî girîng mamosteya me Turkay xanim, ji bo em nebin xulam û koleyê kesî, her tim em şîret dikirin. Ha ew Azîzê ku lawê paleyekî belengaz bû li vê dibistanê xwend û bi xêra wê xwendin û dibistanê bû Azîzê xwedîyê xelata kîmyayê. Ho Ataturk, ez deyndarê te me."
Rast e.
Erê, Turkay xanima dêlegur, tu nekirî xulam û kole, lê tu ji wê ruhîyetîyê wêdetir birîye; qet nebe xulam xulam be jî, dizane bê kî ye û ji ku hatîye, lê tu? Wê xanima mamoste, dewşirmeyekî qerase ji te derxistîye, mixabin.
Te xwe û xwebûna xwe firotîye, te çerm û eyarê xwe guherîye, tu rabûyî ji min re çîrok û çîrçîrokan dibêjî û li dijî xulam û koletîyê sekn û helwestê nîşand didî, Azîz efendî!
Ji qewla me mêrdînîyan:
Te quzê wê xwaro!
Lo lawo! Hema te ji wî gundîyê xwe Ajdar jî fedî nekir?
Weyla te ew gunê Ajdar ê bêhêk xwaro!
Gotina Dawî
Ez di konfora ca we nim!
