tiroviro û heroduro

Tu kes bi qasî sîyasetvan û rewşenbîrên kurd zirarê nade kurdan; 

bi saya serê wan, kurd ji nezanîyê ber bi nekurdbûnê ve dibezin.

Erê, belkî nezanîyê piçekî dişon û çend tiştan li vîzyonê zêde dikin, lê jixwe tiştên ew dibêjin an dinivîsin êdî li ber destê her kesî hene;

telefoneke androîd, înternet û google…

Loma jî,

vî zemanî ji kurdan re, ji entelektuelîyeke mekanîk bêtir karektereke xwezan û xwenas divê.

Hûn çi qasî jîr û jêhatî û zana bin jî, heger zimanê we protez be, ji wê jîrbûn û jêhatîbûn û zanabûnê re tenê hûn himaltîyê dikin.

We got çi? Dengê we nehat min!

Himm!

Hûn nikarin baş û xweş hest û hîs û fikir û daxwazên xwe bînin ziman.

Naxwe…

Çima hûn hefs û zindan û êşkenceyê didin ber çavê xwe?

Naxwe…

Çima hûn mirinê didin ber çavê xwe û diajon ser mirinê?

Nakokî û paradoks û nexweşî!

Bi kin û kurdîya kurmancî, heya hûn xwe tedawî anku baş nekin, tenê di nav wê “doz”e de hûn ê bibin kulmek toz û hew.

Leyla Zana, lê hûn çi qasî zana ne?

Haa!

Ez vê jî bibêjim, 

ne meriv bi nav û paşnavan zana dibe, ne jî meriv bi nav û paşnavan azad û serbixwe dibe; 

loma jî,

cehd û hewl, ked û emel, sekn û helwest, rastî û dilsozî divê.

Ji hêlekê ve hûn konsepta biratîya gelan û demokrasîyê diparêzin û hewl didin bi birayên xwe yên tirk re di nav sînorên mîsak- î millîyê de wek tirkîyeyîyekî bijîn, lê ji hêlekê ve jî birayên we radibin doza qirkirin û jenosîda we dikin!

Êêê!

Madem hûn ê zimanê wan qebûl bikin, madem hûn ê alaya wan qebûl bikin, madem hûn ê sînorên wan qebûl bikin û madem bi tirkirina zimanê xwe, hûn ê hebûna xwe red bikin,

naxwe dema hatin pêl serê we kirin jî, dengê xwe mekin, xwe aciz mekin.

ji ber ku hûn heq dikin, ji ber ku hûn li wan neheq in.

Dû re,

ku hûn rabin bi zimanê wan hovan wan hovan rexne û şermezar bikin jî, ew ê ne xema wan hovan be, 

ji ber ku,

hov û demokrasî dûrî hev in û rexne û şermezarî anku protesto li welatên pêşketî û modern û medenî digihêjin armanca xwe;

wekî din tenê masturbasyoneke xwelîserîk û belengazonîk e.

Axir…

Gotina Dawî

Kurd ji dagirkerên xwe bêtir ji Kurdistanê ditirsin, mixabin.

xwe xwebûn

Vê pêla dawîn,

em kurd bûne cewahir, yek me  ji destê yekî direvîne;

Amerîka ji hêlekê ve li me xwedî derdikeve, Israîl ji hêlekê ve li me xwedî derdikeve, Tirkîye ji hêlekê ve,

lê xwedîderketina tirkan ecêbtir e; 

kemalîst ji hêlekê ve, dîndar ji hêlekê ve, nijadperest ji hêlekê ve…

Îja divê em vê pirsê ji xwe bikin!

Ma em bê xwedî ne yan em nikarin xwedîtîyê li xwe bikin?

Bi kin û kurdîya kurmancî,

her kes xwedîyê me ye, tenê em ne xwedîyê xwe ne,

lew em ne xwe ne, em hewl nadin bibin xwe û em ji xwebûna xwe dûr in, mixabin.

Gotina Dawî

Roja ku em bûn xwe, 

jixwe êdî her kes ê mutefîk û hevalbend û cîranê me be…

ruhê mirî

Pirê caran zarên bavan li ser bawerîya xwe kuştine, hatine kuştin, bêyî ku têkevin nav şikê û herin bidin pêy lêpirsînekê.

Mixabin, di şerê li Kurdistanê de gelek keç û xortên hêja serî danîn, mirin, lê li pêy mirina wan keç û xortan gelek kesên ji xwîna wan li ser xwîna wan bûn bazirgan û bazirganîya xwînê kirin.

Bi kin û kurdîya kurmancî,

kesên ku bi qasî misqalekî kurdîtî ne xema wan e, radibin li ser xwîna kesên di ber kurdîtîyê de mirine, bazirganîyê dikin.

Heyf!

Gotina Dawî

Û ji bîr nekin… 

li welatê me hûn çi qasî bi henûnî, kubarî û bi nefsbiçûkî nêzîkî kesan bibin, li cem wan kesan ew qasî hûn biçûk dibin, hûn bêqedr in, hûn bêqîmet in!...

birdikî

“Birdikî”

Li cem me mêrdînîyan ev peyv pir çalak e, di şûna rengîn, rengrengî, rengereng, rengorengo tê bikaranîn.

Tê bîra min ca min ji bo mirîşkan digot. 

“Mirîşka Birdikî”

Îja heyran! 

Kurdî zimanekî dewlemend e, lê heger em derkevin parsa zimanê xwe;

lew…

her peyvek li deverekê stuxwar maye…

Ku kal û pîr bimirin û em zimanê wan nekin guhar û nexin guhê xwe, ew peyv ê li wan deveran stuxwar bimînin û bimirin,

loma jî…

ji bo quretîyên we jî pêdivî bi zimanekî xurt heye.

Gotina Dawî

Ziman man û neman e.

netewepopuler

Neteweperwer an netewepopuler!

Ji hêlekê ve,

şowalyeyê kurdî ye; 

bi pênûsa xwe re dixeyide, bi kurdî dinivîse, dibe nivîskarê kurd, pirtûkên xwe bi kurdî çap dike; 

bêguman bi hincet û mebesta kurd bi kurdî bixwînin, li kurdî xwedî derkevin û kurdî neyê jibîrkirin, 

lê ji hêlekê ve jî,

piştî çapa pirtûka xwe ya bi kurdî bi çend mehan, vê carê jî bi dil û daxwaza xwe radibe hewl dide wê pirtûkê wergerîne zimanê dagirkerên xwe.

Ka îja ev çi nakokî ye?

Dilê te li ser zimanê te diêşe. 

Te di dibistanên dagirkerên xwe de bi zimanê dagirkerên xwe xwendîye, perwerde bûyî, lê hêla te ya neteweperwerî zor daye te, bi eks û israr te xwe fêrî rastnivîsîna zimanê xwe kirîye, te pênûsa xwe xistîye xizmeta zimanê xwe û te hewl daye tu zimanê xwe ji bin zilm û zordarî û dagirkerîya dagirkeran derxî, 

lê tu radibî bi dil û daxwaza xwe anku bi destê xwe pirtûkên xwe werdigerînî zimanê dagirkerên xwe.

Balkêş e!

Ez dibêjim qey ji bo meriv vê bêmentiqîyê fêhm bike hewce nake meriv feylesof be, 

yan jî meriv ne xwendeyekî têr û dagirtî be jî meriv ê bizane, kesên herin wan pirtûkên ji zimanê te wergerîyane zimanê dagirkerên te bixwînin jî dîsa kurd ê bi xwe bin.

Ê heyrana wan çavên te yên ku spîka ser sor xemilîye, 

ji hêlekê ve,

tu hewl didî kurdan, kurdî biparêzî, bi kurdî dinivîsî, kedekê didî,

ji hêlekê ve jî,

tu ji kurdan re dibêjî, xem nake, heger hûn bi zimanê xwe baş nizanibin û nikaribin bixwînin jî, jixwe wergera pirtûkê ya bi zimanê dagirkerê me yê çap bibe ku hûn hemû bilbilê wî zimanî ne.

De îja…

Ka ez nexweş im radibim serê naêşe kevn lê digerînim an ev heval nexweş in, nizanim.

Gotina Dawî

De were vî kerî di vî bihurî re derbas bike!

taqtîk e heval taqtîk

Kesk û sor û zer zer e 

de were û de were

Sor û spî li ser e 

ezbiheyrano guh bel e

Kî gur e kî ji me pez e

êdî zeman diguhere

Wele dikujin hev re 

de were bixwin bi hev re

Zeman zemanê wan e 

neyar yar yar neyar e

De wa ye bira bira ye 

û jixwe bazar xuya ye

Pêvajo mêvajo dûr diajo 

lê xem nake wa ye çêlek bi ga ye

Kê digot me dewlet tune ye

way li min

Weleh heye û mîna qatirekî ye

way li min

Erê piçekî kal e

way li min

Lê şûr simbêlê wî nabire

way li min

Way li min way li min way li min

Way li min way li min way li min

Gotina Dawî

Taqtîk e heval, taqtîk!..

ha ayşe ha eyşê

Ev serê çend roj in li ser dîroknasa Ayşe Hurê nîqaşek heye. Hin kes wê diparêzin, hin kes jî xwe ji wê aciz dikin. 

Ya rast, ez ne li her du alîyan im jî; ne wê diparêzim, ne jî xwe ji wê aciz dikim,

ji ber ku,

tenê bi kar û xebatên xwe dadikevim, difikirim, hûr dibim û li xwe/xwebûna xwe konsantre me.

Tehlîl û analîzên politîk, sîyasî, îdeolojîk kê kirîye nekirîye, ne xema min e; 

çi Ayşe, çi Eyşê…

Û meriv dikare tehlîl û analîzên Ayşeyê jî tehlîl û analîzên Eyşê jî li bêjinga mejî û mentiqa xwe bixe û bi xwe jî tehlîl û analîz bike.

Nizanim Dogû Perînçek, Yalçik Kuçuk, nizanim Îsmaîl Beşîkçî û nizanim çi!..

Heyran,

heger meriv jîr û jêhatî û zana be, meriv dikare têbigîhêje bê kî bi rastî, durustî tev digere, e, kî jî bi fen û fût û zexelî!

Lê bi min, 

ji bo “tav bide qûnê” kî çi xebat, tehlîl û analîzê bike, bixêr e, bi fêde ye;

ji ber ku,

gelek çepgir û lîberalên tirk ji kurdan bêtir qîmet didin xewn û xeyal û xebatên Ocalan;

kurd naxwînin û didin pêy wî, lê tirk dixwînin û didin pêy wî anku qîmet didin sekn û helwest û stratejîya wî,

lew…

ew rewşenbîr û sîyasetzanên tirkperest bi xwe jî dizanin îro ro sekn û helwesta Ocalan, teqtîk û stratejîya ku Ocalan dimeşîne (bi ekîba xwe) ji xêr û fêdeya kurdan bêtir di xizmeta tirkî û tirkîtîyê de ye;

loma jî…

hûn bi ya min dikin, jixwe ez dizanim hûn ê bi ya min nekin, kurd bimînin, kurdî bimînin û tenê enerjîya xwe li kar û xebat û berhemên kurdî xerc bikin.

Gotina Dawî

Hûn çi qasî kurdî bin ew qasî hên ê bikarin xwe ji wê vîrusa tirkî û tirkîtî û tîrkîyetîyê biparêzin.

Axir…

hema hema

Ji ber sîya dagirkerên xwe rabin û xwe bispêrin zimanê xwe; veketandina li ber sîya dagirkerên xwe û bi zimanê dagirkerên xwe hûn bang rojê bikin jî, roj ê li we hilneyê û tavê nede ser we.

Qûna xwe belasebeb bi vir de û wê de nebin neynin, kurdî têra ser axê jî, têra bin axê jî dike, lew ku tu bi xwe re rast û durust bî.

Konfor, tenê ne xwarin û vexwarin û nîyhandin e; konfor, her weha bêsînorîya hest û hîs û fikrên te ye ku tu bi zimanê xwe re ne xayîn bî sînorê konfora te firehtir dike.

Gotina Dawî

Ax bi zimanê xwe bi te re dipeyive, lê te terka axê kirîye!..

durustî

Li ser paskên pinpinîkekê zarokekî xeyalperest im;

ne li paşerojê difikirim, ne li pêşerojê difikirim, mîna bêjîyekî bêxem im.

Li ber sîya gunê bavê xwe zarokekî zirç û şûm û bêedeb im.

ne mizgeft li ser bala min e, ne dêr li ser bala min e, mîna serserîyekî tercal im.

Ev serê çend rojan e li ser medyaya sosyal mijar hunermend û stranbêjên kurd e; lê ji wan stranbêj û hunermendan deng dernakeve, kerr û lal in.

Ditirsin an şerm dikin?

Şerm nakeve serê min, lê bi îhtimaleke xurt tirs ê hebe, lê ne tenê tirs, bi min hin jî weha dinerin anku difikirin, dibêjin, 

“Tiştê çû hey çû, qe nebe em ji tiştê heyê nebin.”

Mîrata kapitalîzmê kirîye ku êdî her kes bi haweyekî oportunîst tev digere.

Berê zik, dû re binzik…

Û Devlet Bahçelî bi çar çavan li benda derketina Selo başqan e, lê ji Îmralîyê jî pêlên gazinan li bin guhên hev dikevin.

Dansala anku sezona masîyan jî dest pê kir, lê li welatê ku bi sê çar alîyan bi behrê dorpêçkirî masî ji goştê kahr û berxan buhatir e.

Nizanim em ber bi ku ve dibezin lê hin xwelîser berê me didin kêş.

Axir…

Gotina Dawî

Destpêka her tiştî durustî ye. 

Durust bin!..

xal û xwarzê

-Xalo, her der bûye toz û dûman, mij û xumam. Kî kî ye, kî ne kî ye em hew ji hev derdixin. 

-Xêr e xwarzê? Wer xuyaye dîsa serî li te bûye tara bêjingê.

-Ê ma çawa nebe tara bêjingê, Xwedê ji te razî! Bahçelî bûye serok Bahçelî, birêz Bahçelî; Ocalan bûye onder Ocalan, sayin Ocalan û nizanim çi!.. Kî heval e, kî gurê har e, êdî ne belî ye, bi serê xalojna min.

-Berxê min, surec û pêvajo pir hesas e û ne karê te ye. Tu bi ya xalê xwe dikî, here mala xwe, jina te wek gulokekê ye. Ji xwe re di hev nin, zarokan çêkin û bêvila xwe nexe nav vê surec murecê, pêvajo mêvajoyê.

-Ê ka te negot, çi ji vê surec û pêvajoyê dikeve serê te, xalo?

-Ma serî maye hey te xwelî li serê min kiro, berxê xalo.