agir bi herîyê ketîye

Li gorî zanist û felsefeya xalê me binhiştêkçûyîyan Sîgmûn Freud, sê tişt ciwanîya însên têk dibin:

1-Dilsojî/Dilşewatî

2-Serwextî

3-Fikirîna zêde/Fikirandina zêde

Bêguman xalê me Sîgmund Freud pispor û hosteyê psîkanalîzê ye û ji van hestên delodîn ên binhiş û derhişa me li bin guhên hev dixin, pir baş fêhm dike.

Loma jî gotin û kelamên wî ji bo me ji ayetên kitêb mitêbên ku kes nizane bê kê ji bo kê û çi nivîsandine, pîroztir in.

Lê berevacî vê tehlîlê, ev her sê xal û têgehên xalê me Sîgmund Freud ji bo têkçûyîna ciwanîya însên gotîye, dikare ji azadî û serxwebûna neteweyekê re bibin hîm û esas jî her weha.

Çawa?

Dilsojî û dilşewateke jidil, meriv bi nirx û hêjayîyên meriv ve girê dide, meriv bi axa meriv ve girê dide û hest û hîs û daxwaza azadîyê li meriv bar dike.

Serwextî, dihêle meriv dersekê ji dîrok û serpêhatî û tecrûbeyên xwe derxe û bi wê hişmendîyê pêşîya xwe bibîne û bi projeyên neteweyî/milî esas û temelê siberojê deyne.

Fikirîna zêde ango fikirandina zêde jî, nahêle meriv zû bi ser avê bikeve û dihêle meriv çê û xerab, dost û dijmin ji hev derxe.

Bi kin û kurmancî ev her sê xal û têgeh vîzyonekê ji meriv re çêdike û ew vîzyon jî meriv ber bi azadî û serxwebûna axekê/welatekî ve dibezîne.

Heger ev her sê xal û têgehên xalê me Sîgmund Freud destnîşan kirine, neyên terbîyekirin û kedîkirin, ciwanîya însên jî ji dest dihere, qedera neteweyekê jî dikeve nav alozî, xetere û tehlûkeyê.

Ji bo têgihiştinê...

Ma hewce dike ez jî rabim bi teknîk û taktîkên xalê me Sîgmund Freud binhiş û derhişa we der bikim?

Hîs û hest meriv bi nirx û hêjayîyên axa meriv ve girê dide û dihêle meriv li xwe vegere, bibe xwe, lê...

Azadî û serxwebûn ji hîs û hestan dûr, karê aqil e; heger aqilê meriv ne ji kîsê xelkê be, haa!

Îja ka aqil!

Axir...

De berî ku ruhê xalê me Sîgmund Freud bê li ser can û cesedê me yê ji tîna êqil dûr, sar û cemidî bûye, bisekine û biniqurçe me, em rabin ji xwe re derkevin nêçîra aqil; 

heger hinekan ji xwe xistibin ango li şûna xwe ji bîr kiribin, lê vî zemanî aqil ji zêr buhatir e, loma jî her kes ji zêr bêtir feqîrê aqil e.

Aqilê sivik, barê giran.

Bi min ev biwêj ne hewce bû, lê heger peyv ji ser zimên şemitî û ji dev filitî, veger nabe, mixabin.

De bila ew jî xeml û şemla gotarê be...

Hilbijartin ango enerjîya badilhewa.

Ha tu çûyî te dengê xwe daye Elo Melo Welo, ha jî te rahiştîye moxilê û av tê werdaye...

Ax ax!

Ji ber vê qoltixperestîya teres, boykot ji her tiştî çêtir e, lê kî dide kê jî ne xema min e.

Jixwe kî dixe kê jî ne kifş û zelal e.

Heta...

Em dikarên navê vê qonaxê yan jî vê pêvajo û surecê-wextê meriv dibêje pêvajo û surec meriv bêtir xwe sîyasî û politîk hîs dike û dikeve çav xwe-erê, em dikarin navê vê qonaxê bikin qonaxa "kêkirkê"yê jî.

Lê ya sosret û ecêb, kî li kê rep bike, sor û germ û xweş bike, xwir û şewteke dijwar dikeve qûna me û ji dêvla her kesî em diherin xwe didin ber wî terikê rep û germ û sorbûyî.

Erê, em miletekî nîyhandokî/erotîk in û ji nîyhandinê jî hez dikin, lê şertê nîyhandinê ne ev e, heyran.

Di nîyhandinê de du kes dinin hev, lê li vir tenê yek dine yekî ango yek dine te.

Dû re...

Ew bi xwe xweş tînin, em jî diherin dikevin serşokê û xwe helal dikin.

Eşheduenlaîlaheîllellah!

Gotina Dawî

Ya Reb!

Yan jî, ya Rep!

"Berî te em hebûn...

Dû re te xwe çêkir û ji te hacûc macûc zêde bûn."

Ji ayetên kitêba nexwendî

hedepe û zana farqînî

Kesên bi qasî misqalekê qîmet nadin kurdî û bîst û çar seetan li ser medyaya sosyal bi tirkî masturbasyona politîk a populîst dikin, rabûne ji ber namzetîya Zana Farqînî nehatîye pejirandin, kirasê xwe diçirînin û lotikên populîst diavêjin.

Ka ji kerema xwe re rabin ser xwe, herin li ber mirêkê bisekinin û ziq li xwe binerin bê hûn ê çi bibînin?

Zirmegalomanîyek!

Zirpopulîzmek!

Zirdurûtîyek!

Zirşeqşeqokîyek!

Zirşinekîyek!

Zirnexwebûnek!

Zirehmeqîyek!

Zir û zir û zir...

Îja heyran, 

ne hayê we ji stratejîya partîyê heye, ne jî hayê we ji vîzyon û aqilê "wê"...

Ciwanik û ciwamêran li gorî rastîya jîyanê bi plan û program tev digerin.

Li ser meseleye

ango

wek nimûne:

Meriv berê dibe însan, dû re dibe kurd, tirk, ereb, pars, alman, îngiliz, fransî;

ango dû re meriv dibe misilman, xirîstîyan, cihû, mihû û nizanim çi...

Felsefe pir hêsan e, lê heger meriv bixwaze li ber bikeve ango tê bigihêje.

Sekn û helwesta partîyê jî ev e:

Berê demokrasî, dû re jahr û quzilqurt û tişt miştên dinê.

Bi kin û kurmancî,

li Tirkîyeyê heta demokrasî neyê, nabe partî enerjîya xwe li kurdan xerc bike. Hewce ye partî berê tirkan bike demokrat, dû re bi wan tirkên demokrat pars û zekata demokrasîyê li kurdan belav bike.

Lê...

Ditirsim piştî wê qonaxê êdî kurd hew doz û dahweya tiştekî li birayên xwe yên demokrat bikin, 

lewra...

ez bawer nakim piştî wê qonaxê kurdî ango kurdbûn bimîne.

Li ser zemîneke tirkîyeyî kurd ê ji avayîya tirkîbûnê re bibe çimento.

Bijî biratîya gelan!

Û Zana Farqînî!

Bêguman di warê kurdî de gelek keda wî heye, lê...

Erê, lê...

di wê ferhenga ku wek ferzên nimêjê rojê pênc caran hûn pê sûnd dixwin de, ji bilî keda Zana Farqînî, keda bi sedan kurdên din ên neliberçav jî heye.

Û dîsa û

Ma Zana Farqînî nedizanî derdê hedepeyê ne kurdî û kurdîtî ye?

Ma Zana Farqînî nedizanî bi qasî misqalekê kurd û kurdî û kurdîtî ne li ser bala hedepeyîyan e û her weha ne xema wan e jî?

Ma Zana Farqînî ji xwe nepirsî bê çi karê wî di parlamentoya tirk-î-an de heye?

Ma Zana Farqînî nedizanî tirk û tirkî û Tirkîye li ser nebûna kurd û kurdî û Kurdistanê ava bûne?

Ma Zana Farqînî nedizanî hemû qanûnên dijkurd û dijkurdî ji parlamentoya tirko derketine/derdikevin?

Ma Zana Farqînî Xweda ye ku rabe tirkên bi hezaran sal in ji hovîtîya xwe xelas nebûne û tu nêteke wan a werê jî tune ye, kedî bike, terbîye bike, perwerde bike û wan bi demokrasîyê bişo?

Jixwe hêz û qaweta Xwedê jî têr nekirîye tirkan veguherîne ango evrîma wan temam bike, îja Zana Farqînî yê wan veguherîne!

Lê wer xuya ye,

ne ji tirkan re, ji me kurdan re hîn gelek qonax hewce ne, ji bo em tê bigihêjin ango em evrîma xwe temam bikin.

Gotina Dawî

Aqilê sivik, barê giran...

serokê min

Ji hevdîtinên Îmralîyê kurtesohbetek

İdris Baluken: 

-Amerîka û Îngiltere dixwazin bi haweyekî sîyasî mudaxaleyî Rojava bikin, PDK xurt bikin û dû re jî Rojava bi ser Başûr ve bikin.

Apo: 

-Erê. Dixwazin di bin kontrola PDKyê de wê derê bikin dewlet. Ev jî ji bo ewleyîyê xetereyeke cidî û mezin e.

İdris Baluken: 

-Erê, serokê min, xebera te ye.

Îstixbarat: 

-Xwestin beşdarî vê meseleyê bibin. Me qebûl nekir.

De were vî kerî di vî bihurî re derbas bike.

De îja...

Li bakurê welatê min jî kurd didin pey van namerd û nekurdan; bi çavê serek û rêber û qehremanan li wan dinerin.

Serekên barûte!

Rêberên rênenas!

Û qehremanên sexte!

Ji qewla Pîra Gulê ku dixwest bibêje, "Bijî!" zimanê wê baş nedigerîya û digot, "Hijîr!"

Erê bi Xwedê, dahweya me jî bûye hijîr ango hejîr...

Ji hevdîtinên Îmralîyê kurtesohbeteke din

Apo:

-Min ji Pervînê re got ji nuha pê ve tu yê çi bikî

Hêla te ya feodal û paşverû yê hemû pûç bibe. Heta min jê re got, zêde neyên serdana min, ez yekî singrakirî me/bêhawe me; eynî min jê re weha got.

Weleh di nav sîyasetê de te têra xwe kar kir. Heq e ji nuha şûn de bi vê tecrûbeya xwe tu êdî enerjîya xwe li edebîyatê xerc bikî û xeyal û fantezîyên xwe têxî xizmeta helbest û romana tirkî.

Şaş fêhm neke "birêz" heger te bi kurdî bizanîya min ê bigota têxe xizmeta helbest û romana kurdî, lê mixabin wek birazîyê xwe Silho tu jî ji kurdî bêtir heyran û sewdalîyê tirkî yî.

Gotina Dawî

Ha wa hat û ha wa çû, siwar hat û peya çû...

benîştê dînan bi loq e

Li Tirkîyeyê sîyaset tam bûye filîm û tîyatro û holîka zarokan. Bi qasî misqalekê cidîyet nemaye.

Û jixwe IQya kurdan jî, IQya tirkan jî qayîşê bi hev re dikişînin.

Şanoger û şowmenên rengorengo û lîstikvanên sînemayê yek bi yek xwe li TÎP û HDPyê digirin, fîguran jî hemûyan xwe li partîyên din girtine.

Navê fîlm=Tirkîyetî

Senaryo=Îngilîstan

Derhêner=Sirri Sureyya Onder

Kûrgu/Pevxistin/Montaj=Dewleta Kûr

Muzîk=Mehmet Akîf Ersoy

Cilûberg/Kostum=Sûka Urfayîyan

Produksîyon=Weqfa talana mal û milkên neteweyên asîmilebûyî

Ambîyans=Ruhê Eşme

Armanc=Tirkmancîzm

Temaşevan/Girseya Giştî=Xweda û mirîdên xwe

Ramazan Kayayê anarşîst ji HDPyê bûye bernamzet.

Li ser xêrê be, lê...

Anarşîst?

Ê weleh wer dibêjin.

Di hevpeyvînekê de sernivîs/manşet ev e: "Meşa kurdekî anarşîst a ber bi parlamentoyê ve"

Min fêhm nekir!🤔

Bi qasî min ji anarşîzmê fêhm kirîye, anarşîzm di qaliban de hilnayê û anarşîstek tu carî rişma xwe naxe destê kesî.

Ya din jî...

Zîhnîyeta apocîtîyê ango pûtperestîyê û anarşîzm!!!🤔

Çi eleqe?

Du têgehên wek erd û ezmên ji hev dûr û cuda û dûrî aqilan e.

Lê li Tirkîyeyê gotin û teorî ne girîng in; ya girîng tevger û pratîk e.

Çi kominîst çi sosyalîst, çi lîberal çi demokrat hemû kemalîst in.

Çi ateîst çi dîndar, çi heteroseksuel çi homoseksuel hemû faşîst in.

Îja heyran,

dema anarşîstek bibe mirîd, ma qebhet e?

Li ser vê zemîna alatûrkayî her tişt wek benîşt e.

Berçem berçem diçûme, benîştê xwe dicûme.

Benîşt!

Bicû...

û biavêje.

Bi min karê dewletê bi Apo qedîya; êdî Apo yê kêfa teqawîtîyê bike.

Jixwe têra xwe kir û êdî heqê wî ye jî piştî vî temenî ji kaosê dûr, li ber bayê behra Marmarayê bifîkîne, rakeve û kêfa belek bike.

Giravek...

Xanîyek...

Qeyikek...

Şewkek...

Û nêçîra masîyan...

Bijî Serok Apo!

Apo!

Mamo!

Amo!

Xalo!

Malo!

Jixwe çi hatîye serê me, ji ber têrnexwarîya vî malî ye.

Û vî zemanî her kes li pey êmê xwe, pardon li pey malê xwe ye.

Ki çi ji kê biqurpîne...

Haa! Ez vê jî bibêjim.

Nuha li ser navê apê xwe, Apoyê biçûk ango Omer Ocalan bi fîstanê kurdî digere û feqê li ber kurdên kurd datîne.

Şewk û feq!

Û weleh çi bigire, fêde ye.

Lê di encamê de pêgirtin jî heye!

Kî yê pê bigire?

De ez wê jî nebêjim; bila surprîz be😉

Gotina Dawî

Qantir, heteroseksuel in an homoseksuel in?

Li ser vê beşê min analîz çênekirine, lê piştî hilbijartinan heger muxalefet bi ser ket û partîyên muxalefetê di nav xwe de tifaq/kualîsyonek çêkir, ji bo tehlîl û analîzên vê mijarê hewce ye li parlamentoyê bê nirxandin û nîqaşkirin.

Mesele kûr e, dahwe giran e û mijar girîng e, heyran; kêmanî bi qasî "kürt sorunu”yê!..

hovîtî û faşîzma tirko

Doh li Bodrumê ji ber kurdîbûna xwe neh deh tirkên faşîst ên hov êrişî Mehemed Şakir Balta dikin û di wî şerî de ew û du hevalên xwe birîndar dibin, mixabin. 

Min bi Şakir re pêwendî danî, nuha rewşa wî baş e û dilê wî yê kurdistanî ji berê bêtir bi kurdî û wêrekî diavê...

Derbasî be, birako, 

lê ji bîr neke; xezeba wan ji tirsa nava wan e!

Mixabin êdî li her derê kurdan di çav xwe ra dikin û êrişî wan dikin.

Li ser înşeatan...

Li ser karên findiq û pembû û firingîyan...

Li deverên turîzmê...

Li stadyûman...

Û li her dera ku bêhna kurdî jê difûre...

Hovîtî û faşîzma tirkan pêl bi pêl belav dibe.

De îja hin teorîsyenên mejîsist şaş fêhm dikin û meseleyê tînin bi apocîtîyê ve girê didin.

Li ser bûyera nexêr a hatîye serê hevalê me Şakir berê xwe didin Şakir û weha dibêjin:

"Hêvî dikim hişê te hatibe serê te û te fêhm kiribe ev nerîna te ya tu dibêjî 'li Tirkîyeyê tu meseleyeke tirkan bi kurdan re tune ye, meseleya tirkan bi PKKyê re heye.'" şaş e.

Yanî van mejîsistan ji vê bûyerê ev peyam derxistîye û li gorî mejîsistîya xwe rewşê werê şîrove dikin.

Ji ber misilmanên bêbask difirin û mejîyê xwe bi mijarên beradayî xera kirîye ez hew dixwazim gotina "la hewle wela"yê jî bi kar bînim,

lê vê carê ji mecbûrî,

la hewle wela!

Êdî hewce nake berî her tehlîl û analîzê ez fikr û nerîn, sekn û helwesta xwe ji we re dubare/sêbare/çarbare bikim; 

yên min nas dikin jixwe dizanin mesele çi ye û çi çi ye û çi ne çi ye.

Ne xwe nêzîkî PKKyê dibînim, ne xwe nêzîkî YNKyê dibînim, ne jî xwe nêzîkî PDKyê dibînim, lê bi min ev jî rastîyek e, tevî hemû şaşî û kêmasîyên xwe, ya herî pir bêhna kurdîtîyê jê difûre PDK ye û ez qîmet didim wê reha wê ya kurdî, loma jî li cem min qedrê PDKyê di ser ên din re ye.

Axir...

Heta salên heyştê jî li Tirkîyeyê çendî tirkan bi çavê nezanî, erzanî, kêm, hov û "kuro" li kurdan dinerîn jî, tirs û xofa kurdan her di dilê wan de bû û hesabê wan dikirin;

ne li Kurdistanê, ne jî li Tirkîstanê tirkekî newêrîbû ji kurdekî re bigota "pozika sola te xwar e" mîna cinê ji hesin ditirse, ji kurdan ditirsîyan.

Piştî salên heyştê,

bi avabûna PKKyê re hêdî hêdî zîhnîyeteke nekurd ku em jê re dibêjin apocîtî mîna qansêrê/peçeşêrê li nav kurdan belav bû

û kurd nexweş ketin.

Li ser axa Kurdistana pîroz toqa nahletê ket stûyê kurdan, li ser axa xwe kurd bûn sêwî, reben û belengaz.

Bi îdeolojîyeke fahş kurd ber bi zîhnîyeteke teres ve kaş kirin.

Li ser navê biratîya gelan û demokrasîya tirkan, kurd bi eşqa tirkî û tirkîyetîyê gêj û lal kirin.

Li ser zemîna entegrasyonê asîmilasyon bi ser ket.

Û dû re...

Hêdî hêdî ziman ji kurdan xeyidî, kurd bûn xerîb û bîyanîyên zimanê xwe û bi ber bayê tirkîyetîyê ve pengizîn.

Ziman, tenê ne kinc bû; mertala mêranî û wêrekî û cesaretê bû jî 

û bi lawazbûna zimên re kurd ne tenê tazî man, her weha kurd ji mêranî û wêrekî û cesaretê jî ketin, mixabin.

Û...

Wextê tu ji xwe dûr bikevî û êdî tu xwe nas nekî, mixabin tu kesekî din ê jî te nas neke û hesabê te neke.

Bi kin û kurmancî,

Tirk, ji bo kurdan terorîze bikin wan bikujin, li ser axa wan hemû nirx û hêjayîyên wan talan bikin/bi dest bixin PKKyê ji xwe re dikin hincet.

Teorîsyenino!

Erê, tespîtên we yên li ser hovîtîya tirkan rast in, lê kêm û nîvco ne. 

Jixwe em jî dibêjin li Tirkîyeyê mesele ne PKK ye, mesele kurd bi xwe ne, lê PKK di destê dewletê de alavek e, amûrek e, enstrumanek e.

Gotina Dawî

Ûr di serê PKKyê de hatîye û gewdeyê wê metastasê dide... 

Gotina Herî Dawî

Xezeba we ji tirsa nava we ye.

Nêzîk e!

Hûn ê bibin ax û em ê li ser wê axê ji nû ve bivejin bibin XWE.

çend mijarên bêeleqe

Eren Keskîn dibêje:

"Çi tifaqa cumhûrê çi tifaqa miletê, her du jî di bin kontrola dewlata kûr de ne."

Bêguman HDP jî dûvikê tifaqa miletê ye...

Sînan Ogan dibêje:

"Bi saya serê Selahattîn Demîrtaş HDP bi her haweyî bûye tirkîyeyî."

Beşîr Atalay dibêje:

"HDP ji alî MÎTê ve hat damezrandin."

Êêê?

Madem tiştekî veşartî tune ye û her tişt kifş û eşkere ye, ev qûnqetandin û qûnçirandin ji bo çi ye?

Di dîroka kurdan de çend malbatên kurd hene, mîna dewleta kûr in, meriv kîjan kevirî radike, ew li wir in.

Loma jî...

Tehlîl û analîzên sosyolojîk divê, 

yan na em ê nekarî ji nav vê tevlihevî û kaosê derkevin.

Bi kin û kurmancî,

destê kê di bêrîka kê de ye, ne belî ye.

Êêê?

Kî yê van tehlîl û analîzan bikin?

Dîsa endamên van malbatan bi xwe...

Tew!

De were safî bike!

Heger sibê Kurdistan serbixwe û azad bibe, Xwedê yê jî bibêje ez kurd im.

Lêbelê...

dîsa ez û tu yê bimînin li ber dîwaran;

stûxwar, 

belengaz, 

bêxwedî, 

bêxweda!..

Gazinan ji kurdan nekin; kesî bi qasî kurdan bedel neda.

Li ser navê kurdîtîyê kê berê wan da ku, texsîr nekirin, dan pey wan û çûn.

Lê...

Serek û serok û rêber û rêvebirên nekurd enerjîya van reben û belengazan di rêya nekurdîbûnê de xerc kir, mixabin.

"Yê zane zane, yê nizane dibêje qey baqê nîskê ye."

Lê em ne ji wan mejînîskan in.

Çi legal çi îlegal ango çi fermî çi nefermî li başûrê welêt bazarek heye û bi wê bazarê gelek "kurdistanperest"ên bazirgan (Xusûsî jî yên paşnavên wan Barzanî û nêzîkî wan û yên paşnavên wan Talabanî û nêzîkî wan) bûne karûn ango ûltra dewlemend.

Em çavê xwe ji wan re digirin û em ê çavê xwe ji wan re bigirin jî...

Çima?

Şert û merc, dem û zeman vê dixwaze, lewra ax avis e û em li hêvîya Kurdistanekê ne, 

loma jî,

em ê erênî binerin, em ê erênî bifikirin û ji xwe re/ji hev re bibêjin, 

"Ev pereyê ku bi rêya legal/îlegal ango fermî/nefermî kom dibe, ew ê ji bo pêşketin û vîzyona Kurdistanê xerc bibe."

Mimkun e?

Hêvî û daxwaz ev e,

lê...

heger wek em hêvî û daxwaz dikin dernekeve?

Ma em ê çi bikin!

Yan em ê kejika stûyê xwe bixwirînin

yan jî em ê pê bigirin û herin.

Gotina Dawî

Vî zemanî zarokên kürt ên dê û bavên wan kurd li bin guhên hev dikevin.

xwexapandin qebhet e ne qeder e

Hin hdpkkyî gazinan dikin û dibêjin heger Hasan Cemal bibe namzet em ê destê xwe ji partîyê bişon û êdî em li mala xwe ew li mala xwe...

Waweylê!!!

Ango...

Pîrê nemire bihar hat, kero nemire qîvar hat.

Ji bo hûn baş bibihîzin:

“mezin apo, bilind apo

serok apo, apê me

şêrîn apo, qehreman tu

rêberê gelê me”

Hoo hevalino!

Ma hûn piçekî dereng neman?

Li ser meseleyê:

Wextê Dogû Perînçek li kampa Bekaayê gul û kulîlk didan destê Apê we û gerîlayên reben li ber wî mîna şivekê cit disekinîn, we xwe ji partîya xwe bişuşta...

Wextê Yalçin Kuçuk li xwe û partîya we mikur hat û got, "Armanc ew e bi rêya PKKê em ruhê kemalîstî li kurdan bar bikin û kurdan gişan bikin kemalîst û tirkîst, we xwe ji partîya xwe bişuşta...

Wextê ciwanên pak û paqij ên bi tirkî nedizanîn çûn nav refên gerîla û li wir qible û qiblegeha wan bû tirkî û tirkîyeyîtî, we xwe ji partîya xwe bişuşta...

Wextê hevalên we yên şoreşger xwe bera nav gundan da û bi stratejî û plana kemalîstên tirkperest tevna eşîrtîyê xera kir û nirx û adet û kevneşopîyên kurdî hilweşandin, we xwe ji partîya xwe bişuşta...

Wextê Apê we bi plan û program xwe radestî dijmin kir û di nav lepên dijmin de toqa nahletê/teslîmîyetê kir stûyê we, we xwe ji partîya xwe bişuşta...

Wextê Apê we ji dijmin re got ji nuha şûn de ez ê mîna leşkerekî çak û çalak xizmetê ji we re bikim, we xwe ji partîya xwe bişuşta...

Wextê tucar û bazirgan li ser xwîna ciwanên we bûn parlamenter û parlamento kirin çewlika/çiftlika bavê xwe, we xwe ji partîya xwe bişuşta...

Wextê li ser navê çepgirî û anarşîstî û şoreşgerîyê, di bin çengên we de zarokên we di hendekan de perçe perçe kirin û bi rojan termên wan li wê erda Xwedê bêxwedî man, we xwe ji partîya xwe bişuşta...

Wextê yên wek Hesîp Kaplan û Osman Baydemîr û Ahmet Turk û hin kesên wek wan ên nuha navên wan nayê hişê min li ser xwîna kurdan konfora xwe û xwarzîyên xwe û birazîyên xwe fireh kir, we xwe ji partîya xwe bişuşta...

Wextê we rişma xwe xist destê tirkên çepgir û erebên çepgir û wan jî kurdîtî bi ruhê eşmeyî terbîye kir, we xwe ji partîya xwe bişuşta, îroj wan ê hesabê we bikira û bêyî dil û daxwaza we wan ê gav neavêtana.

Îja heyran!

Hasil çûye di mûsil re derketîye, hûn rabûne gazinan li Hasan Cemal û yên wek Hasan Cemal dikin.

Ma qey ên berê we ew hilbijartin keleh fetih kirin!

Ew jî hatin li we siwar bûn, li ser keda we xwarin, vexwarin, têr çêrîyan û çûn; na na, hin ji wan hîn jî diçêrin.

Ji qewla yên berê:

Aş çûye, hûn ketine pey çeqçeqokê.

Gelî Hdpkkyîyan!(🤔)

Ez dizanim hûn ji min hez nakin, lê dil miqabilî dil e û ez bi xwe jî ji wê îdeolojîya pûç û beradayî ya we daye pey, hez nakim. 

Axir...

Ne ji bo ez li parlamentoya tirko rûnim û enerjîya xwe li demokratîzekirina tirko xerc bikim; ji bo ez salê kitêbekê û fîlmekî dîyarî edebîyat û sînemaya kurdî bikim û carinan jî ji bo sûd û îlhamê ez herim bi xanimekê re li bar an jî meyxaneyekê rûnim, du qedeh araq vexwim, werin min bikin parlamenter û bişînin parlamentoyê ku ez jî bi wî meaşê parlamenterîyê kurdî li kurdan gur li tirkan jî har bikim û tirkan ji dîn û îmanê derxim.(😂)

Ya star!

Ditirsim ev daxuyanî bi hdpkkyîyan cidî bê û bira jî min bikin bernamzet!!!

Off! De îja...

Li hêlekê ez, li hêlekê Semîyanî Perîzade...

Em ê wê parlamentoyê tam bikin sîrk û daweta dînan, bi telaq.(🤪)

"lê xin birano lê xin

ala sor bilind e

kurdistana azad

çi qas xweş û rind e"

Çima Bûrsa?

Tirkîyeyîperestino!

Du sê hefte berê we dît bê li stadyûma Bûrsayê bûrsayîyên tirkperest çi anîn serê futbolîstên Amedsporê.

We bi çavên xwe dît bê wêneyên kê xistin çavên we û xwestin bi wan wêneyan ji we re çi bibêjin...

Û sibê jî li vê stadyûmê maça Tirkîye û Xirvatîstanê heye.

Meriv dikare çi navî li vê refleksê bike?

Yan jî ka em ê ji parêzerên Selahattîn Demîrtaş bipirsin, bila ew jî herin bi Selahattîn Demîrtaş bişêwirin bê Selahattînê tirkîyehez ê çi bibêje?

Gotina Dawî

We got biratîya gelan û demokrasî!

De here qûna xwe li avê xe, lo.

Gotina Herî Dawî

Xwexapandin qebhet e, ne qeder e!..

selo û stand-up

Populîzm nexweşîyeke genî ye û kî dikeve ber wê, wî dicû û dihêre.

Û populîzmê kurdên bakur di nav pirika sîyasetê de hetikandîye, mixabin.

Kurdên ku li genetîka xwe ya wenda digerin, bi rêbertîya sîyasetvanên "kurd" roj bi roj gen-îtir dibin. 

Selahattinê ku bi îhtimaleke xurt navê xwe ji Selahedînê kurd girtîye û bîst û çar seetan li ser twîtterê lotikên elitîst û nîvkemalîst diavêje, ji sîyasetvanekî bêtir, dişibe şanogerekî komedîyen.

Û li welatên paşdemayî jî tenê bi çavê qeşmerî li komedîyenan dinerin.

Selahattînê ku di nava çar dîwaran de bîst û çar seetan wext û enerjîya xwe bi demokratîzekirina Tirkîyeyê re xerc dike, bi zimanê dagirkerên xwe (belkî jî ew ji bo xwe wan dagirker nahesibîne) xwelîya dagirkerên xwe li serê xwe dike û ji dagirkerên xwe yên neteweperwer bêtir hewl dide ji bo xizmetê ji tirkî û tirkan re bike.

Mîzah çek e,

lê heger meriv xwelîser be, ew çek dizîvire, bi meriv de diteqe.

Bi kin û kurmancî:

Bi sîyaseta xwe Selahattîn Demîrtaş qayîşê bi Recep Îvedîk û Yilmaz Erdogan û Cem Yilmaz re dikişîne.

Û bi qasî çepgir û lîberalên tirk bi Selahattîn Demîrtaş şa dibin, kes bi kesî şa nabe, mixabin.

Xulamtîya we serê we bixwe û nahlet li wî ruhê we yê Eşmeyî bê!

Kurdên ku kurdî ji bîr kirîye, radibin xwe ji tirkên ji kîsê kurdan diçêrin û xwe wek demokrat bi kurdan didin naskirin, aciz dikin.

Hûn yek in, yek.

Û tenê armanceke we heye, 

ew jî ev e:

Qoltix 

û karîyer 

û berjewendîyên şexsî...

Gotina Dawî

Kêrê daye hestî, lê êdî hestî jî ne xema kêrê ye.

kurdo

"Quzê gurê bi te ve ye."

"Gur li ku mirîye."

"Gur pîr dibe, dibe qeşmerê kûçikan."

Ji pêşgotinên me jî dîyar e pêwendîyeke xurt di navbera pêşîyên me û guran de hebûye.

Lê piştî dêlegura Asenayê, gur li ber çavê me reş bûn û hêdî hêdî me hewes û hilma xwe avêt ser kûçikan.

Bi gotineke populîst:

Gur bûn out!

Kûçik bûn în!

Çima?

Çimaya ji bo vê meseleyê çimayeke sosyolojîk e û hewce ye em lê bikolin û bi hev re bibêjin,

"Çima?"

Erê, çima?

Lewra...

Pêşîyên me hur bûn, resen bûn û xwe bûn ango li ser esl û feslê xwe bûn.

Û kesên hur û resen û xwe jî ji tiştên wek xwe hur û resen û xwe hez dikin.

Gur hur in lê gurên tûle û qûnde û xayîn û xwefiroş û entegreyî sîstema însên bûne jî kûçik bi xwe ne.

Loma...

Pêşîyên me ji guran, em ji kûçikan hez dikin; 

ji ber ku...

Hêdî hêdî em jî tûle dibin û ber bi kûçiktîyê ve diherin.

Li ser medyaya sosyal ez li parvekirineke hevaleke bi eslê xwe kurd lê bi qelema xwe tirk rast hatim. Ji bo LGBTÎ+yên Ûgandayê dilêşî û xemgînîya xwe anîbû ziman.

Min go, me Kurdistan ava kir, kurd û kurdî azad bûn, dor hat demokrasî û mafên însanî yên ûgandayîyan.

La hewle wela û quzilqurt û nizanim çi qas bela!

Bav û kalên wê li çîyayê mazî dest diavêt namûsa keran, ew jî hatîye ketîye pey doxîna LGBTÎ+yên Ûgandayê.

Carinan em qûna xwe ji derpî derdixin, lê hayê me ji qûna me tune ye.

Erê, meriv merivhez/humanîst be baş e, lê 

Aqilê kurdan ji kîsê xelkê ye.

Û her carê bi deynekî bêveger em aqilê xwe didin qesasekî xwe yê din.

Doh aqilê me ji kîsê tirkên dîndar bû, îroj jî em aqilê xwe ji kîsê tirkên dîndar derdixin, dixin kîsê tirkên kemalîst.

Gotina Dawî

De bimire kurdo, hîn mirin erzan e.

bêhna sêvan

Li ser meseleyê: 

Kurd bibêjin di tûra ewil de em ê neçin ser sindoqan, bila xwe bi xwe di hev nin, dû re berî tûra duduyan kî were ber terikê reş, em ê jê re bibêjin, "Sihet xweş."

Lê ka aqil!

Na weleh, aqil heye, lêbelê ji kîsê xelkê ye ew aqil.

Û aqilê ji kîsê xelkê jî li kar û fêdeye xelkê ye...

Populîzm nîrvanaya kurdên entegrebûyî ye.

Lewra...

Entegrebûn konforê di xwe de dihewîne.

Û ji bo konfora xwe jî em dikarin agir bi dinyayê xin.

Na lo!

Ne bi vê xezebê...

Ji bo konforê tenê tiştek hewce ye û jixwe ew jî têra xwe bi we re heye.

Durûtî, qûnalêsî, xulamtî û terka ji xwe-bûnê.

Û dû re...

Bi wê xavbûn û sextekarîya xwe lotikên populîst.

Hin rewşenbîrên kurd ên di navbera Xelîl û Celîl de ango di navbera Barzanîîzm û Apoîzmê de asê mane û kurd bi serê wan sûnd dixwin, vê pêla dawîn li ser medyaya sosyal tenê sloganan diqîri n.

Heyf!

Berî nuha bi çend salan li ser medyaya sosyal min hevaleke hdpyî nas kir. Rêvebira partîyê bû. Ez naxwazim zêde ta bi derzîyê ve kim, lê bi kurtî bibêjim yeka di nav partîyê de xwedan peyv bû.

Axir...

Dû re piştî çend lotikên politîk û îdeolojîk, ji bo em derbasî qonaxeke din bibin, ji ser medyaya sosyal em ber bi jîyana rasteqîn ve kaş bûn.

Du sê mehan, carinan li ser politîka û sîyasetê em li hev rabûn, carinan li ser huner û edebîyatê em li hev rabûn, carinan jî li ser civakê û hesasîyetên civakê em li hev rabûn, lê lihevrabûnên herî yeman piştî van nîqaş û sohbetan diqewimîn.

Piştî azmûn û tecrûbe û lêgerbûn û lêkonsantrebûn û tîrbûna li ser her babet û mijarê zeman hat û em ji hevdu veqetîyan.

Û demeke dûr û dirêj hayê me ji hevdu çênebû; ne li ser medyaya sosyal, ne jî li deverekê...

Pêr li ser mesangerê silavek da min. Me li hal û ehwalê hevdu pirsî.

Mijarekê derî li mijarekê vekir û me derîyek vekir û derîyek li pey xwe girt, em ketin nav bîranînan û kûr û dûr çûn.

Min got:

-Ma wek berê tu hîn di nav partîyê de çalak/aktîf î, lêê?

Kenîya, got:

-Erê, lê ez di navbera te û Apo de diherim û têm...

Gotina Dawî

Min got, bêhna xapandin, xwexapandin û durûtîyê tê, yadê!