Digotin, “Reklama baş xerab tune ye, reklam reklam e.”
Bêguman…
Meseleya Mem Ararat jî ev e.
Belkî van rojan deng û qarawara wî li ser dik makan nayê, lê bi lotikên nîvpolitîk zingînîyê ji serê civaka polîtezîbûyî tîne.
Erê, bi kirasekî kurdî,
lê wer xuyaye kiras zêde ne saxlem e, ku meriv tayekî jê bikişîne ew ê pêncî pîne jê bikeve.
Axir!
Lê Mem Ararat jî jîr û zîrek e, serserkî xwe avêt rojevê.
Li Qezê/Qoserê dema em zarok bûn me serserkî xwe diavêt gola şertê û gola reqo.
Erêê…
Agir bi mala xursîyan keve! Çemê Zirganê jî miçiqandin.
Gotina Dawî
Her kes li pey a xwe ye.
