Wek ku zêde serî li Mem Ararat mezin dikin. Nizanim lê bi min ferqa Mem Ararat ji Rewşan Çelîkerê, ferqa Rewşan Çelîkerê ji Tara Memadavayê, ferqa Tara Memadovayê jî ji Rojînê tune ye.
Kirasê kurdî li xwe dikin û kurdên ku bi salan e birçîyê zimanê xwe ne, bi deng û stranên xwe hîpnotîze dikin.
Wek hunermendên kurdan li pîyasê gêre dikin lê ne bi sekn û helwesta xwe, ne jî bi karekter û vîzyona xwe pênaseya hunermendîyê heq nakin.
Qey piçekî ji Alîşan û Berdan Mardînî û Mahsûn Kirmizigul û Hulya Avşarê politîktir in, ew jî ji mecbûrî ye jixwe.
Axir…
Malxerabîya kurdan ew e ku rewşenbîr û nivîskar û hunermendên wan hemû pragmatîst û oportunîst in.
Gotina Dawî
Divê hunermend û rewşenbîr û nivîskarên neteweyên bindest wek neteweya xwe ne bindest û belengaz bin.
