Vê carê ez ji ber çongên Seadetê ranebûm. Di vê zivistana sar de, li ber germaya dil û zimanê wê ez xenê bûm.
Deh rojan li welêt mam, tenê du caran jî ez derneketim sûkê; jixwe di vê sermê de tu kûçikan li sûkê girê bidî, kûçik ê nesekinin.
Lê mixabin kurd her şerpeze ne,
çi di sermê de çi di germê de; Xwedê li wan hatîye xezebê carekê.
Û ji wan bêtir jî kes bi navê Xwedê sûnd naxwe, lê wer xuyaye navê Allah ji navê Xwedê pêştir e ku em bi xwe jî “Allah Allah”a me ye gav û seet.
Axir…
Belengazekî rolênehilatî gotîye, “Artêşeke kurdan a ji 100 hezar leşkerî pêk tê heye lê serok û serkêşekî kurdan tune ye.”
Weleh heyran,
tu ji min çêtir dizanî ku serok, serkêş û rêberên kurdan ne bi serê xwe ne û bi tena serê xwe nikarin biryaran bidin.
De îja kêşe anku pirsgirêk çi ye tu dizanî?
Ne bi serê xwe ne (ew bi xwe jî baş dizanin,) lê her weha ew vîzyon jî bi wan re tune ye ku Amerîka û Israîl bi wan piştrast bin û piştgirî û destekê bidin wan,
lew amerîkî û israîlî jî dibînin ku ji ruhê neteweyî dûr in û tenê li dora textê xwe zîz dibin û dizîvirin.
Axir…
bi vî aqilî ne em kurd li kurdbûna xwe vedigerin, ne jî neteweyên din ji bo vê bêhişîya me xwe diwestînin anku hewl didin.
Êêê!
Yekî qedrê xwe negire, tu kes qedrê wî nagire.
Gotina Dawî
Bi quretîyên bê vîzyon tenê hûn dikarin bireqisin li ser ekranên televîzyonan.
Axir…
